توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٤

مسائل صلح

مسائل صلح

مسائل صلح

" صلح " آن است كه انسان با ديگرى توافق كند كه مقدارى از مال يا سود مال خود را

ملك أو كند ، يا از طلب يا حق خود بگذرد تا أو هم مقدارى از مال يا سود مال خود را به أو

واگذار نمايد ، يا از طلب وحق خود بگذرد ، بلكه اگر بدون آن كه عوضى بگيرد مقدارى از

مال يا منفعت مال خود را به كسى واگذار كند ، يا به عنوان صلح از طلب يا حق خود بگذرد

وطرف هم قبول كند صلح صحيح است .

" مسأله 2103 " صلح عقد مستقلى است واحكام مخصوص به خود را دارد ، هر چند

بر حسب موارد مختلف فايده فروش يا هبه يا ابراء يا اجاره ويا عارية بر آن مترتب شود .

" مسأله 2104 " صلح صيغه مخصوصى ندارد وبا هر زبانى مقصود خود را بفهمانند

كافى است .

" مسأله 2105 " در دو طرف صلح " بلوغ " ، " عقل " ، " اختيار " ، " قصد "

و " سفيه نبودن " شرط است ، پس صلح نا بالغ يا ديوانه يا كسى كه از روى ناچارى صلح مىكند يا قصد صلح

ندارد ويا كسى كه اموالش را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند

صحيح نيست . همچنين حاكم شرع نبايد آنان را از تصرف در اموالشان منع كرده باشد .

" مسأله 2106 " اگر انسان مقدار بدهى خود را بداند وطلبكار أو نداند ، چنانچه

طلبكار طلب خود را به كمتر از مقدارى كه هست صلح كند - مثلا ده هزار تومان طلبكار

باشد وطلب خود را به پنج هزار تومان صلح نمايد - زيادى براي بدهكار حلال نيست ، مگر

آن كه مقدار بدهى خود را به أو بگويد وأو را راضى كند ، يا به گونه اى باشد كه اگر

مىدانست باز هم به آن مقدار صلح مىكرد ، يعنى زيادى را گذشت مىنمود .

" مسأله 2107 " مصالحه دو چيزى كه از يك جنسند وزن آنها معلوم است در صورتي صحيح است

كه وزن يكى از ديگرى بيشتر نباشد ، واگر وزن آنها معلوم نيست

واحتمال زيادتر بودن يكى از ديگرى باشد ، صحت صلح آنها محل اشكال است