توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١٢

الف - رسيدن به وطن

نمىشنود بايد نماز را شكسته بخواند .

" مسأله 1163 " اگر هنگام رفتن بخواهد در محلى نماز بخواند كه شك دارد به

حد ترخص رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند ، همچنين هنگام برگشتن اگر شك كند كه

به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد شكسته بخواند . واز آنجا كه در بعضي از موارد اشكال پيدا

مىكند ، بايد يا در آنجا نماز نخواند يا هم شكسته وهم تمام بجا آورد .

چيزهايى كه سفر را قطع مىكند :

الف - رسيدن به وطن :

محلى را كه انسان براي أقامت وزندگى خود اختيار كرده " وطن " أو است ، چه در آنجا

به دنيا آمده ووطن پدر ومادرش باشد ، يا خودش آنجا را براي زندگى اختيار كرده باشد .

" مسأله 1164 " محل تولد انسان در صورتي كه در آنجا سكونت وأقامت نداشته

وندارد وعملا از آنجا اعراض كرده باشد حكم وطن را ندارد .

" مسأله 1165 " " اعراض از وطن " به معناى انصراف از سكونت در آنجاست وتنها

به قصد ونيت متحقق نمىشود ، بلكه بايد عملا اعراض كرده باشد ، وتشخيص آن با عرف

است وبه گونه اى باشد كه اقامتگاه فعلى أو حساب نشود .

" مسأله 1166 " " زوجه " به طور اطلاق در توطن ( انتخاب وطن ) تابعيت همسر را

ندارد ، بلكه در صورتي كه زن وشوهر بنا داشته باشند با هم زندگى كنند محل زندگى

شوهر براي همسرش نيز وطن محسوب مىشود ، ولى اگر از روى نافرمانى ونشوز يا با

توافق شوهر نخواهد در وطن شوهر زندگى كند ، هر جا را كه براي خودش وطن قرار دهد

وطن أو مىباشد . همچنين " أولاد " در صورتي كه بالغ ورشيد باشند ، مىتوانند در

انتخاب وطن ومحل زندگى مستقل بوده واز تابعيت پدر ومادر خارج شوند .

" مسأله 1167 " جايى را كه انسان محل زندگى خود قرار داده هنگامى وطن أو

حساب مىشود كه قصد نداشته باشد بعد از مدتي از آنجا برود ، ولازم نيست قصد ماندن

هميشگى داشته باشد ، بلكه اگر قصد دارد بعد از چندين سال از آنجا برود ولى مدت ماندن

أو در آن محل طولانى باشد وآنجا اقامتگاه فعلى أو محسوب شود - به گونه اى كه وقتي در

آنجا وارد مىشود به خانه وزندگى خود وارد شده وديگر به أو مسافر نگويند - آنجا هم

حكم وطن را خواهد داشت .

" مسأله 1168 " كسى كه نيمى از سال در يك شهر ونيمى از آن را در شهر ديگر