توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٩٤

6 - شك در نماز مستحبى

بجا آوردن سجده زياد شك مىكند ، اگر در انجام ركوع شك كند بايد به دستور آن رفتار

نمايد ، يعنى اگر ايستاده است ركوع را بجا آورد واگر به سجده رفته اعتنا نكند . همچنين

است اگر در نماز مخصوصى - مثلا نماز ظهر - زياد شك مىكند ، در صورتي كه در

نمازهاى ديگر شك كند بايد به دستور شك رفتار نمايد .

" مسأله 1045 " اگر نمازگزار شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد به دستور شك

عمل نمايد ، ولى كثير الشك تا هنگامى كه يقين نكند به حال معمولى برگشته بايد به شك

خود اعتنا نكند .

" مسأله 1046 " اگر كثير الشك شك كند ركنى را بجا آورده يا نه واعتنا نكند وبعد

يادش بيايد آن را انجام نداده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده بايد آن را بجا آورد ، واگر

مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است .

" مسأله 1047 " اگر كثير الشك شك كند چيزى را كه ركن نيست بجا آورده يا نه

واعتنا نكند وبعد يادش بيايد كه آن را انجام نداده ، چنانچه از محل بجا آوردن آن نگذشته -

يعنى داخل ركن بعد نشده - بايد برگردد وآن را انجام دهد ، واگر از محل آن گذشته

نمازش صحيح است وبنابر احتياط واجب دو سجده سهو بجا آورد .

" مسأله 1048 " حكم كثير الشك كه نبايد به شك خود اعتنا كند اختصاص به نماز دارد

ودر غير نماز بايد مطابق وظيفة شك عمل نمايد ، اما اگر شك به حد وسواس برسد در هيچ

عملي نبايد به آن توجه شود .

5 - شك امام جماعت يا مأموم در شماره ركعتهاى نماز

" مسأله 1049 " اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، چنانچه مأموم

يقين يا گمان داشته باشد وبه امام جماعت بفهماند ، امام بايد به آن عمل نموده ونماز را تمام

نمايد وخواندن نماز احتياط لازم نيست ، همچنين اگر مأموم در شماره ركعتهاى نماز شك

كند وامام جماعت يقين يا گمان داشته باشد ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد .

6 - شك در نماز مستحبى

" مسأله 1050 " اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف

بيشتر شك نماز را باطل مىكند بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، مثلا اگر در نافله صبح شك كند

كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است . واگر طرف

بيشتر شك نماز را باطل نمىكند - مثلا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت -