توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٩١

1 - شك در چيزى كه محل به جا آوردن آن گذشته است

8 - شك بين چهار ركعت وشش ركعت ، يا چهار وبيشتر از شش ركعت پيش از تمام

شدن سجده دوم ، ولى اگر پس از سجده دوم چنين شكى پيش آيد بنابر احتياط واجب بنا را

بر چهار گذاشته ، نماز را تمام كند وپس از نماز دو سجده سهو بجا آورد ونماز را هم

دوباره بخواند .

" مسأله 1029 " اگر يكى از شكهاى باطل كننده براي انسان پيش آيد

بنابر احتياط واجب فورا نماز را به هم نزند ، بلكه أول مقدارى فكر كند اگر شك پابرجا شود

به هم زدن نماز مانعى ندارد .

قسم دوم - شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد :

در شش مورد نبايد به شك اعتنا كرد :

1 - شك در چيزى كه محل بجا آوردن آن گذشته است ، مانند اين كه در ركوع شك كند

حمد را خوانده است يا نه .

" مسأله 1030 " اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده

يا نه - مثلا شك كند كه حمد را خوانده يا نه - چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام

دهد نشده بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد ، واگر مشغول كارى كه بايد بعد

از آن انجام دهد شده به شك خود اعتنا نكند .

" مسأله 1031 " اگر در بين خواندن آية اى شك كند كه آية پيش از آن را خوانده يا نه ،

يا وقتي آخر آية اى را مىخواند شك كند كه أول آن را خوانده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .

" مسأله 1032 " اگر بعد از بلند شدن از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب

آن را - مانند ذكر يا آرام بودن بدن - انجام داده است يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .

" مسأله 1033 " اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع را بجا آورده يا نه ، يا

شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، بنابر احتياط به شك خود اعتنا نكند ، ولى نماز

را نيز دوباره بخواند .

" مسأله 1034 " اگر در حال برخاستن شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا

نه ، بايد برگردد وبجا آورد ، وبنابر احتياط تشهد را به قصد قربت مطلقه بجا آورد .

" مسأله 1035 " كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند اگر موقعى كه حمد يا

تسبيحات را مىخواند شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا

نكند ، وچنانچه پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود شك كند كه سجده يا تشهد را

( 1 ) يعنى : به قصد تقرب به خداوند ، بدون نيت وجوب يا استحباب .