توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٥٧

2 - قيام ( ايستادن )

شرح واجبات وأركان نماز

1 - نيت :

" مسأله 828 " " نيت " يعنى تصميم واراده بر انجام كار ، واگر انسان به كارى كه

انجام مىدهد توجه داشته باشد قهرا نيت واراده آن كار را خواهد داشت . انسان بايد

عبادات واز جمله نماز را به نيت قربت يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم بجا آورد ،

ولازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند يا به زبان بگويد كه مثلا : " چهار ركعت نماز

ظهر مىخوانم قربة إلى الله " ، بلكه در نماز احتياط كه در موارد شك در ركعات خوانده

مىشود نبايد به زبان بگويد .

" مسأله 829 " انسان بايد فقط براي انجام فرمان خدا نماز بخواند وانگيزه ديگرى

نداشته باشد ، پس اگر براي ريا يعنى نشان دادن به مردم باشد يا خدا ومردم - هر دو - را در

نظر بگيرد نماز أو باطل است ، اما اگر ريا در قلب نمازگزار خطور نمايد ولى تأثيرى در

عمل أو نداشته باشد نماز أو صحيح است .

" مسأله 830 " اگر قسمتى از نماز را هم براي غير خدا بجا آورد نماز باطل مىشود ،

چه آن قسمت واجب باشد مثل حمد وسوره ، وچه مستحب باشد مانند قنوت ، بلكه اگر

تمام نماز را براي خدا بجا آورد ولى براي نشان دادن به مردم در جاى مخصوص مثل

مسجد ، يا در وقت مخصوص مثل أول وقت ، ويا به طرز مخصوصى مثلا با جماعت ، نماز

بخواند نمازش باطل است .

" مسأله 831 " تعيين شماره ركعتهاى نماز لازم نيست ، ولى نمازگزار بايد هنگام

شروع نماز متوجه باشد نمازى را كه قصد دارد بخواند نماز ظهر است يا عصر ، نماز

قضاست يا ادا ، ونيز در مثل نماز صبح ونافله آن كه تعيين هر كدام متوقف بر قصد وجوب

يا استحباب مىباشد بايد نيت وجوب يا استحباب نمايد .

" مسأله 832 " انسان بايد از آغاز تا پايان نماز يا هر عبادت ديگر به نيت خود باقي

باشد ، واگر مثلا در بين نماز چنان غافل شود كه اگر از أو بپرسند نداند چه مىكند نمازش

باطل است .

2 - قيام ( ايستادن ) :

" مسأله 833 " " قيام هنگام گفتن تكبيرة الاحرام " وقيام پيش از ركوع كه آن را " قيام

متصل به ركوع " مىنامند " ركن " است ، ولى قيام موقع خواندن حمد وسوره وقيام پس از