توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٢

نبوت

نبوت

بر أساس أصل عدالت ، خداوند در روز قيامت به نيكوكاران پاداش نيك وبه بدكاران

متناسب با بدى وگناهشان كيفر مىدهد ، واين عين عدل است وأو ذره اى ظلم نمىكند .

نبوت :

انسان در اين جهان ، بي هدف آفريده نشده است ، زيرا ساحت قدسي پروردگار حكيم

از كار بيهوده منزه است . هدف از آفرينش انسان تحصيل فضائل وكمالات وكسب

درجات ورسيدن به مقامات معنوي ونيل به ارجمنديهاست ، رسيدن به اين هدف به برنامه

كامل واحكام شامل وقوانين جامع نيازمند است . قوانين واحكامى كه زندگى دنيايى أو را

به سامان رساند ، وحقوق وآزادى وآسايش وآرامش أو را برقرار سازد ، وراه تكامل

وصراط مستقيم وكسب كمالات وسعادت ابدى را به أو تعليم دهد .

چنين برنامه اى با عقل محدود وفكر ناقص بشر انجام پذير نيست ، زيرا :

أولا - علم ودانش بشر ناقص ومحدود است ، نيازهاى گوناگون مادي ومعنوي خود

را مانند سازنده وآفريننده اش نمىشناسد واز راه هاى رسيدن به مقصود آگاه نيست .

به همين دليل هر روز قانوني جديد مىآورد وقوانين پيشين را دگرگون مىكند .

قانونگذاران بشرى از تمام فضائل وكمالات ونيازهاى معنوي وواقعي انسان وراه هاى

به دست آوردن سعادت اين جهان وجهان آخرت با خبر نيستند ، معمولا سعادت بشر را تنها

در أمور مادي ودنيايى مىنگرند ، در صورتي كه نيازهاى مادي وزندگى دنيوي انسان

پيوندى ناگسستنى با نيازهاى معنوي وحيات اخروى أو دارد .

وثانيا - درك جهات خير وشر در بشر غالبا با هوا وهوس وخود خواهى وزيادة طلبي

همراه است ، بشر در مجموع نمىتواند بدون چشم پوشى از منافع خود ووابستگانش

مصالح تمام بشريت در تمام زمانها را ببيند وقوانين جامع وشامل وضع كند .

به اين ترتيب لازم است خداوند پيامبرانى را براي هدايت بشر بفرستد ، وروا نيست

خداى حكيم ومهربان كه احاطه كامل به نيازهاى آفريده خود دارد وراه سعادت

وخوشبختى أو را مىشناسد - با همه لطفى كه به انسان دارد وأو را در ميان آفريده ها

ارجمند قرار داده است - وى را به حال خود رها كند وجامعه بشرى را بدون مرشد وراهنما

واگذارد ، راهنمايانى كه از جنس خود انسان بوده واز هر جهت صلاحيت رساندن اين پيام

را داشته باشند ، وبتوانند از ناحية خداوند حقايقى را دريافت كرده وبه مردم ابلاغ نمايند

وواسطه ميان خدا ومردم باشند .

از همين رهگذر است كه ما به همه پيامبران الهى كه عدد آنان يكصد وبيست وچهار هزار