مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٣

باب هفتاد و دوّم در بيان موعظه و پند

حضرت عيسى على نبيّنا و عليه السّلام مىفرمايد كه : بنشينيد و مجالست و مصاحبت نمائيد با كسانى كه محض نشستن با ايشان و ملاقات ايشان ، مذكَّر خدا باشد ، چه جاى تكلَّم با ايشان . و منشينيد با كسى كه ظاهر شما موافق باشد با او و باطن مخالف .

حاصل آن كه با مردم اهل صلاح و تقوى و به ظاهر و باطن خوب بايد مصاحبت و مجالست كرد ، تا صلاح او به تو سرايت كند و از كسانى كه به خبث باطن و سمت نفاق موسوم باشند ، اجتناب بايد نمود كه مبادا به مصاحبت ايشان ، باطن تو نيز مشاكل باطن ايشان شده از مقتضاى خود ، به كيبد و به سمت ايشان موسوم شود .

فانّ ذلك لمدّعى بما ليس له .

چرا كه اين كسى كه موصوف است به خبث باطن و موسوم است به سمت نفاق ، مىگويد چيزى كه موصوف به او نيست و دعوائى مىكند كه در او نيست و به مقتضاى : « يقولون ما لا يفعلون » ، عمل مىنمايد و مىگويد چيزى كه نمىكند .

ان كنتم صادقين في استفادتكم .

اگر بوده باشيد شما صادق در استفادهء معارف الهى و راست مىگوئيد كه :

مطلب شما تحصيل معارف الهى است ، چنان كنيد كه گفتيم و بدانيد كه با كه مىنشينيد و با كه بايد نشست .

و إذا لقيت من فيه ثلاث خصال فاغتنم رؤيته و لقاءه و مجالسته و لو ساعة ، فانّ ذلك تؤثّر في دينك و قلبك و عبادتك .

مىفرمايد كه : هر گاه ملاقات كردى و رسيدى به كسى كه در او سه خصلت است پس غنيمت دان ديدن او را و ملاقات او را ، و همنشينى او را فوز عظيم شمار هر چند كه يك ساعت باشد ، چرا كه نشستن تو يك ساعت با چنين كسى ، اثر مىكند در دين تو ، و دين تو را قوّت مىدهد و دل تو را جلا مىدهد ، و عبادت تو