كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٩٢

فصل دوم - فهرست آثار

نشان مى دهد كه منتقى تا زمان أو باقي بوده است .

38 . المواسعة والمضايقة

ذريعة 23 / 222 [ ش ند ] .

نك‍ : بروكلمان ذيل 1 / 913 ش 18 . عنوان مطابق ذريعة است . دو اصطلاح فوق

نشان دهنده دو نظر متضاد درباره كسى است كه نماز را در وقت خود انجام نداده است .

طرفداران " مواسعه " معتقدند كه در وقت نماز بعدى أول بايد نماز همان وقت را بخواند

بعد از آن نماز قضاء را طرفداران " مضايقه " نظر مخالف اين را دارند ( مث‍ : شهيد أول ،

ذكرى الشيعة في احكام الشريعة 1 / 139 - 132 حلى تبصره ص 59 )

اين رساله در 18 ربيع الثاني 661 به اتمام رسيده است ( المضايقة 39 / 354 )

اين كتاب بطور كامل در الفوائد المدينة استرآبادي - ص 30 - 40 [ = المضايقة 1 ] ) درج

شده است . عنوان كتاب در آنجا " رساله ابن طاووس " شناسانده شده است . اين كتاب با

عنوان " رسالة عدم مضايقة الفوائت " با تحقيق : محمد على طباطبائي المراغي در مجله

تراثنا 2 / 2 - 3 ( ربيع الثاني رمضان 1407 ) صص 331 - 359 به چاپ رسيده است

اين تحقيق بر مبناى يك نسخه است . ظاهرا محقق آگاهى از درج آن در الفوائد المدنية

نداشته است . علامه مجلسي كه بخشهاى قابل ملاحظه‌اى از آن را نقل مى كند با

عنوان " رسالة المواسعة في القضاء " ( بحار 88 / 299 ) ، " رسالة عدم مضايقة الفوائت "

( بحار 91 / 384 ) " رسالة في عدم المضايقة في فوائت الصلوات " ( بحار 88 / 327 ) به

آن اشاره مى كند . ابن طاووس مى گويد : در اين تأليفات رواياتى درباره مضايقه ( ما رويته

[ مضايقه 1 : + أو رأيته ] من الأحاديث في تحقيق المضايقة في فوائت الصلوات [ مضايقه

1 : الصلاة ] گردآورى كرده بدون آنكه حكمي در اين باره له يا عليه صادر كند ( مضايقه

31 / 338 ) با اين حال به نظر مى رسد كه أو طرفدار مواسعه بوده است : در مضايقه

33 / 344 أو از امام صادق [ ع ] روايت مى كند كسى كه در حال نماز به ياد آورد كه

. دو نسخه از اين كتاب به شماره‌هاى 4001 و 5151 در كتابخانه آية الله مرعشى نگهدارى مى شود . نسخه ديگرى در مجلس به شماره 1329 موجود است . م