كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٦٥

فصل دوم - فهرست آثار

مسائل كلامي مربوط به قضا وقدر را ممنوع مى كند . مى توان تصور كرد كه متن

ابن طاووس نيز مربوط به چنين مسايلى بوده است .

14 . كتاب غياث سلطان الورى لسكان الثرى

ذريعة 16 / 73 ش 366 .

فتح الأبواب 182 ، فلاح السائل 127 / 119 ، 144 / 133 ، 156 / 144 ،

الإجازات 18 / 40 ، 42 ، كشف المحجة 138 ، اللهوف 20 - 21 / 25 ، فرج

المهموم 42 - 43 .

ابن طاووس در إجازات مى گويد : اين تأليف مربوط به قضاى نماز ميت است

ومىافزايد كتاب داراى موادى است كه فكر نمى كند در كتاب ديگرى وجود داشته باشد .

وى مى گويد : كه كتاب داراى اطلاعاتى درباره كلينى وكتاب كافى اوست . به موارد

زير اشاره شده است : : فلاح 127 / 119 : درباره اهميت انجام نماز در وقت آن ، فلاح

144 / 133 : معناى باطني اذان ، فرج المهموم : درباره صحت احكامى كه بر اخبار

آحاد مبتنى است ، كشف : درباره انجام نماز براي ميت . مطلب نقل شده در لهوف ، بيان

طريق مؤلف به امالي ابن بابويه است . ونقلي كه در فلاح 156 / 144 آمده داراى

نقلهايى از مطالبى است كه طوسي در فهرست درباره ابن بابويه آورده است .

ابن طاووس در " إجازات 18 / 42 " اين كتاب را تنها اثر فقهى خود مى داند .

همانطور كه گذشت ، وى بعدا حداقل يك اثر فقهى ديگر با عنوان " المضايقة " نوشت . به

دليل مشابهتى كه ميان موضوع اين دو كتاب است ، گاه با هم اشتباه مى شود . عبارتى از

المضايقة ( 36 - 39 / 348 - 353 ) به نقل از " فوائد المدنية " استر آبادي در جنة المأوى

نوري طبرسي آمده ( در بحار 53 / 208 - 213 ) ودر آنجا وانمود شده كه اين عبارت

از غياث مى باشد . بر عكس أفندي عبارتى از غياث را به عنوان قطعه‌اى از مضايقه آورده

است ( نك‍ : - › كتاب المنسك ) . همينطور آقا بزرگ گاه بين دو كتاب خلط مى كند : ( نك‍ :

- › كتاب الأمالي [ الناطق بالحق ] ، › كتاب النقض على من اظهر الخلاف ) . تركيبي از

دو عنوان نيز ثبت شده است . چند نسخه از غياث باقي مانده كه هيچكدام آنها در