كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٨
فصل دوم - " فهرست "
در سعد ( 19 ) نام أو " الهيضم " آمده ; در سعد ( 225 ) به اشتباه " القيصم بن محمد
القيصم النيسابوري " ياد شده است ( صورت درست آن در نقل اين عبارت در بحار
5 / 324 وجود دارد ) . مق : البغدادي - › كتاب الناسخ والمنسوخ . مورد سعد با عنوان
" في ذكر الملكين الحافظين " مشتمل بر ايراد آيههاى 11 رعد ، 17 و 18 ق و 10 انفطار
مى باشد ; اما در نسخه ء پرينستون ( [ shelf number 49 ] Garrett 4391 ) اين تأليف فاقد
اين مورد است وعلت آن مى تواند اين باشد كه نسخه ء مزبور تنها بخش أول كتاب قصص
است ( واقعيتى كه Mach آن را متوجه نشده است ) . ترجمه فارسي ( كامل ؟ ) اين تأليف كه
مربوط به دوره ايلخانان مى باشد در دو نسخه ء باقي مانده است ( نك : 71 - 70 . pp , van Ess
وارجاعاتي كه در آنجا آمده است ) . نيز نك : بروكلمان ذيل 1 / 592 - 593 در آنجا
اشارهاى به ترجمه فارسي زير عنوان " قصص الأنبياء " آمده است .
494 . * قرب الإسناد / أبو العباس عبد الله بن جعفر بن الحسين الحميري القمي ( زنده در
297 )
ذريعة 17 / 67 ش 362
جمال الأسبوع 171
المضايقة 31 / 338 - 339
درباره مؤلف نك : سزگين 1 / 165 . آخرين تاريخي كه دربارهء وى در دست داريم سال
297 است زماني كه گفته ء شده أو به كوفه آمده است ( نك : رساله أبى غالب الزراري ، نقل
شده در بحراني ، كشكول 1 / 189 ) . ابن طاووس از نسخهاى كه در ربيع الأول 429
كتابت شده بود استفاده كرده است .
برخى از علما از جمله ابن إدريس در " سرائر " وابن طاووس در " جمال الأسبوع "
و " المضايقة " ، اين تأليف را به فرزند حميري محمد نسبت مى دهند كسى كه كتابت را در
صفر 304 روايت كرده است . ديگران ( از قبيل مجلسي در بحار ) هيچ مشكلى در نسبت
دادن كتاب به پدر ندارند .
اين يكى از چند تأليف متقدم شيعي با اين عنوان است ; اصطلاح قرب الإسناد به