كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٥
فصل دوم - " فهرست "
ذريعة 22 / 322 ش 7277
طرائف 23 - 26 / 7 - 8 ، 41 / [ ند 13 ] ، 46 / [ ند 13 ] ، 66 / [ ند 18 ] ، 87 -
88 / 22 ، 102 - 103 / 26 ، 137 / 33 ، 146 - 147 / 35 ، 154 -
156 / 38 ، 241 / 65 ، 254 - 255 / 70 ، 263 - 266 / 74 - 75 ، 411 -
413 / 124 - 125 ، 427 - 428 / 129 ، 508 / 158
اليقين 9 - 18 / 129 - 148 ، 176 / 461 ، 182 - 183 / 475 - 476 ،
190 / 491 ، 193 - 195 / 498 - 501 ، 205 - 206 / 523 - 524
درباره مؤلف ( كه ابن طاووس أو را در اليقين 9 / 129 با نام " أحمد بن مردويه مشهور
به ملك الحفاظ وطراز المحدثين " ناميده ) نك : سزگين 1 / 225 . ( نبايد أو را با أبو بكر بن
مروديه كه در سال 352 [ نك : ياقوت ، البلدان 1 / 181 ] در اسكاف درگذشت ، ونام
نخست وى ، محمد بود [ مق : سمعاني 1 / 234 ] اشتباه كرد . ) مؤلفان شيعي در اين كه ابن
مردويه سنى بوده با شرح حال نگاران سنى ( درباره آنها نك : ارجاعات سزگين ) توافق
دارند . ابن شهرآشوب ( كه از مناقب ابن مردويه نقل مى كند ; مق : 1 / 12 ) أو را
" عامي مذهب " مىنامد ( معالم ص 138 ش 957 ) وابن طاووس أو را به عنوان " من
مخالفى أهل البيت " ( طرائف 23 / 7 ) و " من أعيان رجال الأربعة المذاهب " ( طرائف
137 / 33 ) ياد مى كند . اربلى با اين رأى بايد موافق بوده باشد زيرا وى ، با اينكه ابن
مردويه را بدليل تلاش فراوانش براي جمع آورى فضائل أهل بيت ستوده ، از وى به دليل
گنجاندن موادى كه براي شيعيان قابل قبول نيست خرده گيرى مى كند ( اربلى ، كشف
1 / 326 ) .
ابن شهرآشوب ( معالم ص 138 ش 957 ) كه كتاب مناقب را به عنوان " يك
كتاب بزرگ در فضائل أمير المؤمنين " توصيف مى كند آن را با عنوان " مناقب
أمير المؤمنين ( معالم ، واز آنجا ذريعة ) و " مناقب مولانا على " ( اليقين صص 205 ،
206 ) نيز ياد مى كند . ابن طاووس چنين بدست آورده است كه كتاب مزبور مشتمل بر
182 روايت در فضائل أمير المؤمنين [ ع ] مى باشد ( طرائف 137 / 33 ) . وى علاوة بر
نقلهاى مستقيم از آن ، يك مورد نيز به واسطه " كتاب الفائق على الأربعين " از أسعد بن