كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٠

فصل دوم - " فهرست "

در سال 314 به وسيله ابن أشعث ( درباره أو نك‍ : تنقيح ش 11318 ) از واسطه قبل از

خود موسى بن إسماعيل نوه ء امام كاظم [ ع ] روايت شده است . براي جزئيات بيشتر درباره

اين كتاب نك‍ : مستدرك چ سنگى 3 / 291 - 296 ; وبحث Madelung در :

34 - 33 . pp , " Ismaili Law "

وملحقى كه در Religious Schools and Sects in Medievel Islam از أو آمده است .

كتاب الجعفريات ( بنام الأشعثيات ) در نسخه چاپى كه بأقرب الاسناد حميري ( با صفحه

شمارى مستقل ) در يك مجلد چاپ شده در دسترس است ( تهران 1370 ) . اين تأليف

مشتمل بر أبواب مختلف فقه امامية است . ابن طاووس در اقبال ، آن را اين گونه توصيف

مى كند كه شامل هزار روايت با اسناد واحد ( از امام كاظم [ ع ] به أئمة پيشين واز آنها به

امام على [ ع ] ) مى باشد . در برخى روايات امام على [ ع ] از رسول خدا [ ص ] نقل مى كند .

نسخه ابن طاووس بايد چند جزء داشته باشد . وى در جمال از " الجزء العاشر " نقل

مى كند . سه موردى كه ابن طاووس نقل كرده در نسخه چاپى به صورت ذيل آمده است :

اقبال = اشعثيات ص 59 ; جمال = اشعثيات ص 227 ; فلاح = اشعثيات ص 237 .

224 . + الجليس الصالح والأنيس الناصح / أبو الفرج المعافى بن زكريا بن يحيى

النهرواني ( م 390 )

ذريعة 5 / 128 ش 530

فرج المهموم ص 171 - 172

درباره مؤلف نك‍ : سزگين 522 - 523 . آقا بزرگ ( به پيروى از حاجى خليفه ) عنوان را

" الجليس الصالح الكافي والأنيس الناصح الشافي " ياد مى كند . پس از آن به خبري در

تاريخ بغداد 13 / 231 كه معافى تعداد زيادى از فضائل امام على [ ع ] را روايت كرده

استناد كرده وچنين استنباط مى كند كه مذهب وى با عقيدة شيعه موافق بوده است . مورد

نقل شده توصيف اين است كه چگونه محمد بن عبد الله بن طاهر ( م 253 ) در شب

درگذشت خود وقتي به ستاره ها مىنگريست ، از آنها چنين دريافت كه قبل از صبح

خواهد مرد ( = الجليس الصالح تحقيق : محمد مرسى الخولي ، بيروت 3 - 1981 ج 2