كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٠

فصل دوم - " فهرست "

السلام في التوحيد " آمده كه نشان مى دهد مفضل آن را از امام ششم [ ع ] نقل كرده است .

اما ابن طاووس يادآور اين نكته نشده وتنها از " كتاب الإهليلجة " سخن مى گويد كه در

آن امام صادق [ ع ] در مناظره با يك هندي درباره علم خداوند غلبه كرد . ( الأمان ; مق‍ :

Matar صص 57 - 59 ) .

اين تأليف جداى از " توحيد " است كه منسوب به مفضل مى باشد ( كتاب التوحيد

والإهليلجة كه در سزگين آمده گويا در اثر ادغام اين دو عنوان است ) . مجلسي هر دو را

بطور كامل نقل كرده ( توحيد در بحار 3 / 57 - 151 واهليلجه در بحار 3 / 152 -

198 ) . آنها ( با كتاب مصباح الشريعة ) در مجموعه‌اى در كتابخانه پرينستون New Series

Shelf mark 1307 به شرح زير آمده است :

توحيد المفضل ( ms New Series 527 ) برگهاى 1 - پ تا 170 ر ; مصباح الشريعة . ms )

New Series 744 برگهاى 171 - پ تا 309 - پ ; اهليلجة ( New Series 328 . ms )

برگهاى 310 - پ تا 389 - پ ( در برگ نخست مجموعه ، اشتباها " الاهليلجيه " آمده

همچنين نك‍ : - › كتاب ( المفضل بن عمر الجعفي ) .

در الأمان ، كتاب اهليلجه با كتاب المفضل بن عمر ومصباح الشريعة ، ميان كتبي

ياد شده كه مسافر بايد همراه خود داشته باشد . عنوان " اهليلجه " اشاره به ميوه درختى

است كه براي مقاصد طبي توسط طبيب هندي كه با امام مناظره كرده استفاده مى شده

است . امام صادق [ ع ] اهليلجه را به عنوان نقطه شروع دو برهان براي اثبات وجود خداوند

استفاده مى كند ( برگهاى 313 - ر به بعد ، 352 - ر به بعد ) ; متنى كه در فرج المهموم 11

- 20 آمده ( با كمي اختلاف ) در برگهاى 342 - ر تا 352 - پ آمده است ; همچنين

برگهاى 352 - ر تا 361 - پ مشتمل بر متنى است كه ابن طاووس آن را در فرج المهموم

ص 20 ( سطر 2 تا 5 ) نقل به معنى مى كند . عبارت نقل شده در فرج المهموم ص 21

سطرهاى 4 - 6 مطابق با برگ 381 - پ سطرهاى 2 - 6 مى باشد .

187 . - كتاب الاحتجاج / أبو منصور أحمد بن علي بن أبي طالب الطبرسي ( زندگى در

أوائل قرن ششم )