كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٧

فصل دوم - " فهرست "

ظن قوى توصيف محتوى كتاب است . در اليقين عنوان كتاب " نسخة فيه ذكر أسماء على "

آمده است ; همان نقل كه در سعد ( كراسه ششم برگ 6 - پ ) واليقين 133 -

135 / 376 - 380 آمده بعنوان حديث البساط شناخته مى شود . مجلسي متن مورد

مذكور را از اليقين نقل كرده ( بحار 39 / 138 - 141 ) ويادآورى كرده ( ص 141 ) كه

در سعد از يك منبع ناشناخته ( بعض الكتب المعتبرة ) با همان اسناد آمده است . گر چه

احتمالا مجلسي متوجه اين نكته نشده اما واضح است هر دو نقل در سعد واليقين از

يك كتاب بوده است . ابن طاووس با بيان آغاز نسخه در هر دو تأليف اين مسأله را ثابت

كرده است . اسناد از نوع روايات جابر از امام باقر [ ع ] است ( مق‍ : Unusual " , Kohlberg

" isnad ) . اولين نام آن محمد بن أحمد كه به احتمال همان محمد بن أحمد بن يحيى

الأشعري القمي ( زندگى در أواخر قرن سوم ) مى باشد ; أو به نوبه خود از دو واسطه از

عبد الله بن موسى الكاظم نقل كرده است . دوره حيات مؤلف را موقتا مى توان نيمهء أول

قرن چهارم دانست . حديث نقل شده در اليقين ص 161 - 162 / 431 تفسير آية 3

سوره روم مى باشد .

108 * * ؟ ذكر ما نزل من القرآن في رسول الله وفي علي وفي أهل البيت وفي شيعتهم

وتأويل ذلك / ناشناخته ( قرن چهارم ؟ )

ذريعة 10 / 36 ش 184

سعد السعود 11 ، 111 - 112

مورد نقل شده در سعد در به حال 36 / 26 - 27 ذيل عنوان " كتاب ما نزل . . . " نقل شده

است . عنوان كتاب در ذريعة " ذكر ما نزل من القرآن في رسول الله وأهل البيت " ياد شده

است . ابن طاووس از نسخه‌اى با تاريخ محرم 406 استفاده كرده وقطع كتاب را " بزرگتر

از ربع وكوچكتر از نصف " توصيف مى كند كه از پوست يا كاغذ خراسان ساخته شده

بوده است ( نك‍ : بحثي كه در باب سوم فصل پنجم آمده است ) . مورد نقل شده كه از جزء

أول ( برگ 37 - ر ) اخذ واز شعبى نقل شده روايتي است مشتمل بر سخنان متبادله ميان

پيامبر [ ص ] وعلى [ ع ] بعد از زخمى شدن على [ ع ] در أحد ; در آنجا آمده است كه آية