كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٦
فصل دوم - " فهرست "
جمال الأسبوع 186 - 189
از مواردى كه از اين تأليف نقل شده چنين بدست مى آيد كه ابن طاووس مجموعه‌اى
مشتمل بر تأليفاتى در ادعيه در اختيار داشته است . عبارت " كتب " كه جمع كتاب است
بدين شكل توجيه مى شود ( مق : - › [ كتب ] العبادات ) ; عبارت ابن طاووس اين فرض را
تقويت مى كند " ما وجدناه في نسخة عتيقة من كتب الدعوات " ( اقبال 479 / 261 ) . متنى
كه در اقبال 662 / 452 از كتب الدعوات گرفته شده مربوط به يك جزء است كه
مشتمل بر ادعيه‌اى است با خط أبو غالب الزراري ( م 368 ) كه حسين بن عبيد الله
الغضائري ( م 411 ) از شيخ خود زيد بن جعفر العلوي المحمدي ( زندگى در أوائل قرن
پنجم ; نك : رياض 2 / 359 - 360 ، در آنجا أو را زيدي معرفى كرده است ; النابس ص
82 ) روايت كرده است . حاصل آنكه توان گفت نيمه دوم قرن چهارم ، اولين تاريخ براي
كتب الدعوات مى تواند باشد ( يا حداقل براي يكى از اجزاء آن ) ; محتمل است كه ادعيه ء
مختلفي كه در اقبال از " كتب أصحابنا العتيقة " آمده ، از همين مجموعه باشد . نك :
- › كتاب عتيق فيه دعوات وروايات من طريق أصحابنا .
97 . * ؟ كتاب دفع الهموم والأحزان وقمع الغموم والأشجان / أحمد بن داود النعماني
ذريعة 8 / 233 ش 970 ، 18 / 69 ش 716
الأمان 114 - 115 / 126 - 127
مهج الدعوات 103 ، 304
المجتنى 1 - 5
عنوان كامل كتاب در المجتنى آمده ( مق : Strothmann صص 104 ، 118 ش 10
و 121 ) ; از اين كتاب در جائى ديگر با عنوان كتاب " دفع المهموم والأحزان " ياد شده
است . همه نقلها از جزء چهارم تأليف گرفته شده است . در الأمان ومهج الدعوات
ص 103 همسان بوده ومشتمل بر دعايى است كه امام على [ ع ] در صفين بعد از آنكه
ابن عباس خوف خود را از دشمنانى كه در اطرافش بودند اظهار كرد ، براي وى خواند .
موارد ديگر نيز مشتمل بر دعاهايى براي زمان گرفتارى است . دعايى كه درمهج الدعوات