كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — الصفحة ٢٢
باب أول - زندگي وانديشه : فصل أول - زندگي
أو را به مسائل دنيوي خواهد كشاند . بعد از اين وى به حرم موسى بن جعفر ( ع ) رفت تا
در اين باره استخاره كند وتا زمان به دست آوردن پاسخ مبنى بر درستى اين ازدواج در
آنجا باقي ماند . ( 18 ) تاريخ دقيق ازدواج وى را نمى توان تعيين كرد . از يك سو ، مى دانيم كه
ابن طاووس در سال 603 در بغداد بوده ، ( 19 ) اما روشن نيست كه اين تنها يك سفر بوده يا
به عنوان يك داماد جديد در آنجا زندگى مى كرده است . از سوى ديگر گزارش شده
است كه وى تقريبا براي پانزده سال در بغداد مانده است . ( 20 ) اگر اين گزارش درست باشد
أو نمىتوانسته پيش از أواسط دهه 620 در آنجا سكونت گزيده باشد ، زيرا ( همانطور كه
نشان خواهيم داد ) وى دار الخلافة را در سال 641 يا اندكى قبل از آن ترك كرده است .
در آن صورت ازدواج أو نيز نمىتوانسته پيش از أواسط دهه 620 باشد . درباره همسر
وأولاد احتمالي وى چيزى نمى دانيم . تنها چيزى كه روشن است اين كه وى در سال
649 كه كشف المحجة را نگاشته همسرش زنده نبوده وفرزندان وى را أم ولدهاى وى
به دنيا آورده بودند . ( 21 )
ابن طاووس بعد از استقرار در بغداد ، با عده‌اى از مقامات رسمي محلى كه
تعدادى شيعه بوده يا گرايش شيعي داشتند آشنا شد . أو بويژه با مؤيد الدين محمد بن أحمد
ابن العلقمي ( م 656 ) أستاذ الدار ( وزير آخرين خليفه عباسى مستعصم ) ( 22 ) ، روابط
نزديكى داشت . وى با يكى از برادران ابن علقمي وفرزند أو عز الدين أبو الفضل محمد بن
محمد صاحب المخزن دوست بوده است . ( 23 ) ابن طاووس به مستنصر عباسي ( خلافت از
623 - 640 ) آن مقدار نزديك بود كه مى توانست براي كمك مالي براي دو عالم
نجوم شناس نيازمند : بدر الأعجمي وكثير الدين محمود بن محمد وساطت موفقيت آميز
( 18 ) كشف المحجة ص 111 . درباره استخاره نك : - ابن طاووس ، كتاب فتح الأبواب . ( 19 ) . أو ( مهج الدعوات ص 212 ) مىنويسد كه در بغداد ، در آن سال ، تأليفى به خط عبد السلام بصرى ديده است ( نك : - › كتاب اخبار وانشادات ) . ( 20 ) . اين نكته مبتنى بر مطلبي است از شهيد أول ( نك : بحار 107 / 45 ، روضات 4 / 338 ) . ( 21 ) . كشف المحجة ص 138 ، مق : دائرة المعارف چ 1 مقاله " أم الولد " [ از schacht . j ] در كشف المحجة ص 111 كلمات رضوان الله عليها را بعد از نام زهرا خاتون مىافزايد . ( 22 ) . المضايقة ص 35 / 347 . ( 23 ) بحار 107 / 44 ، الأنوار الساطعة ص 150 .