الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) — الصفحة ٧٦
باب ( هيجدهم ) اعتقاد در رجعت
و در صورتى كه چنين گفتند معلوم است كه مردگان بوده‌اند . و نظير اين فقرات بسيار است ، پس به صحت پيوست كه رجعت در امتهاى گذشته ميبوده ، و جناب نبى صلى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند كه وقوع مييابد در اين امت مثل آنچه در امم سالفه ميبوده ، ( حذو ) نعل بالنعل و قذة بالقذة .
مترجم گويد : لفظ قذة بمعنى پرتير است و پرهائى كه بتير مىچسبانند بيك اندازه است .
مصنف گويد : پس بنا بر اين قاعده لازم آمد كه در اين امت هم رجعتى باشد .
و مخالفان ما نقل نموده‌اند كه چون مهدى خروج نمايد عيسى بن مريم فرود آيد و در عقب او نماز گذارد .
و معلوم است كه نزول عيسى به زمين بمعنى عود او است به دنيا بعد از مردنش ، زيرا كه حقتعالى ميفرمايد : * ( إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرافِعُكَ إِلَيَّ ) * « 1 » يعنى اى عيسى بدرستى كه من قابض توام و بلند گردانندهء توأم بسوى خود .
و ايضا در قرآن فرموده كه : حشر نموديم خلايق را پس احدى از ايشان فرو نگذارديم « 2 » .
و دو جاى ديگر از قرآن فرموده : روزى كه حشر مينمائيم از هر امتى فوجى از آن كسانى را كه تكذيب بعلامتهاى ما مينمودند « 3 » و معلوم است كه آن روزى كه همهء خلايق محشور ميشوند ، غير آن روزى است كه فوجى محشور ميگردند .
« 1 » سوره آل عمران آيه 48 « 2 » * ( وَحَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً ) * سوره كهف آيه 45 « 3 » * ( وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا ) * سوره نمل آيه 85