صراط النجاة ( فارسي ) — الصفحة ٧٩

فصل 10 در احكام حيض و استحاضه و نفاس است

كند باكى نيست ، اگر چه احوط [ 1 ] غسل و عبادت است .

مسأله 233 - هر گاه در ميان دو خون به صفت حيض

ده روز تمام به صفت استحاضه بگذرد [ 2 ] هر دو حيض است [ 3 ] و آن ده روز استحاضه است .

مسأله 234 - فرق نيست ميان خون حيض ، سياه و يا سرخ بودنش ، بلكه هر دو صفت حيض است .

مسأله 235 - زنى كه بايد به عادت خويشانش رجوع كند

هر گاه مختلف باشند خويشان او ، غالب را اختيار كند هر گاه ممكن نشود اطلاع به حال [ 4 ] ايشان ، احوط [ 5 ] آن است كه به روايات هفت روز عمل كنند .

مسأله 236 - هر گاه عدد را بداند و زمان را فراموش كند

عدد را در اوّل ماه قرار دهد بنا بر احوط . [ 6 ]

مسأله 237 - حرام است بر حائض داخل شدن هر عبادتى

كه مشروط به طهارت است و صحيح نيست از او .

مسأله 238 - حرام است وطى در قبل حائض

با علم و موجب فسق هر دو است ، بلكه حلال شمردن آن موجب كفر است على المشهور و امّا در جواز وطى در دبر حائض اشكال است ، احوط اجتناب است .

مسأله 239 - كفّارهء وطى در قبل حائض بر مرد [ 7 ] است

نه بر زن و در اول حيض غير امه هيجده نخود و در وسط آن نه نخود و در اواخر آن چهار نخود و نيم طلاى مسكوك است اما قيمت آن هم كفايت مىكند بنا بر اقوى .

[ 1 ] - ( ميرزا - يزدى ) اين احتياط ترك نشود . [ 2 ] ( شيرازى ) در مخالف با عادت احوط جمع است . [ 3 ] ( يزدى ) در غير ذات العادة . [ 4 ] ( يزدى ) يا غالب نداشته باشد . [ 5 ] ( يزدى ) اقوى تخيير است ما بين سه و شش و هفت . [ 6 ] ( يزدى ) اگر چه اقوى تخيير است . [ 7 ] ( خراسانى ) على الاحوط ، اگر چه اقوى عدم وجوب است .