صراط النجاة ( فارسي ) — الصفحة ٧٦

فصل 10 در احكام حيض و استحاضه و نفاس است

مسأله 213 - شب اول و شب چهارم [ 1 ] خارج از سه روز است

و همچنين شب يازدهم .

مسأله 214 - حيض ، كمتر از سه روز و زياده از ده [ 2 ] روز نمىشود

و نفاس يك لحظه مىشود و زياده از ده روز نمىشود و استحاضه اقلّ و اكثرى ندارد .

مسأله 215 - هر گاه زن سه روز متفرّق

در بين ده [ 3 ] روز خون ديد حيض نيست . [ 4 ]

مسأله 216 - زنى ظهر مثلا خون ببيند

تا ظهر روز چهارم كفايت مىكند حايض بودن او و احوط عمل به احتياط است ، مگر آن كه آن روز تا شب خون باقى باشد .

مسأله 217 - هر گاه زن سه روز مستمر خون ديد

و قطع شد پيش از ده روز و روز دهم باز خون ببيند و قطع شود ، تمام حيض است با ايام پاكيش . [ 5 ]

مسأله 218 - هر گاه سه روز متصل خون ديد و قطع شد

ديگر روز دهم و يازدهم باز خون ديد ، اين دويّمى [ 6 ] استحاضه است .

مسأله 219 - هر گاه ما بين دو خون كه محكوم به حيض باشد

ده روز فاصله شود ، دويّم را حيض ديگر قرار دهد .

مسأله 220 - صاحب عادت وقتيّه به مجرّد ديدن خون

در وقت عادت ، ترك عبادت كند اگر چه به صفت حيض نباشد و اگر چه يك روز يا دو روز پيش از عادت هم باشد ، مگر آن كه يقين كند كه حيض نيست .

مسأله 221 - در ذات عادت عدديه فقط در ترك عبادت به مجرّد ديدن خون خلاف است ، احوط جمع است ميان افعال مستحاضه و تروك حايض تا معلوم

[ 1 ] - ( يزدى ) لكن مراعات احتياط اولى است . [ 2 ] ( نجفى ) بيان موارد احتياط تا هيجده روز در محل خود خواهد آمد . [ 3 ] ( يزدى ) احوط مراعات احتياط است در ثلاثهء متفرقه . [ 4 ] ( خراسانى ) احوط جمع بين تروك حائض و افعال مستحاضه است . [ 5 ] ( يزدى ) در ايام پاكى مراعات احتياط ترك نشود . [ 6 ] ( ميرزا - يزدى ) مگر عادتش ده روز باشد يا اوصاف شهادت دهند بر روز دهم و تكليفش هم رجوع به اوصاف باشد ، پس روز دهم حيض است و بعد از آن استحاضه .