صراط النجاة ( فارسي ) — الصفحة ٣١١

فصل 79 در صيد و ذبايح است

كراهت ايشان نداشته باشى در همان خانه هم بخورى اسراف هم نكنى ، حلال بودنش بى اذن ايشان مشكل است .

مسأله 1320 - جايز است از براى مضطر كه بخورد چيز حرام را

به قدرى كه ضرر بر آن مترتب نشود فى الجمله با ترتيبش ، به قسمى كه در محرمات مذكور است .

مسأله 1321 - اما خوردن هر چيزى كه ضرر كند شخص را ، اگر چه طعام باشد حرام است .

مسأله 1322 - هر گاه شخص قدرت بر دفع ضرر از نفس محترمه داشته باشد ، اگر چه به طعام و آب دادن هم باشد ، واجب است بر او دفع آن ضرر هر گاه ترك واجب كرده خود آن شخص يا ديگرى را ، جايز است كه به جبر از او بگيرد به قدر دفع ضرر و بر ذمّه بگيرد قيمتش را كه بعد بدهد .

مسأله 1323 - خوردن خبائث كه حرام است ، از آن قبيل است ، سرگين و بول حيوان و آب دهان [ 1 ] و دماغ و چشم و عرق آنها .

مسأله 1324 - خوردن گل حرام است

مگر تربت حضرت سيد الشهداء عليه السّلام كه كمى از آن به جهت شفا بخورند حلال است .

مسأله 1325 - خوردن مال غير كه حرام است ، حرمتش ضرورى دين است فى الجمله .

مسأله 1326 - خوردن چيزى از سفره و خوانى كه در آن شراب خورده شود

و نشستن بر آن خوان ، در آنجا كه جزء ايشان حساب شود حرام است ، اگر ممكن شود برخاستن ، واجب است كه برخيزد .

مسأله 1327 - در اخبار مستفيضه آورده شده است كه « جارى ساختن يك حد از حدود الهى نافعتر است از بارانى كه به بارد چهل شبانه روز « 1 »

»

چون سبب منع كردن مردمان مىشود از عمل نامشروع و باعث حفظ معاد و معاش خلق است و در

« 1 » وسائل الشيعه ، ج 18 ، ص 308 ، كتاب الحدود ، ابواب مقدمات الحدود ، باب 1 .

[ 1 ] ( صدر ) در آب دهان و چشم مطلقا معلوم نيست .