صراط النجاة ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٦

كتاب النكاح

گنجايش گذشتن عده داشته باشد ، كفايت مىكند قول او .

مسأله 944 - ضعيفه هر گاه يقين كرد كه شوهرش وفات كرده ، بعد از عدّه شوهر كرد بعد معلوم شد آن وقت شوهرش نمرده بود ، بايد از اين شوهر جدا شود و عده وفات شوهرش را نگاه دارد و بعد عدّهء اين شوهر را هم نگاه دارد ، بر اين شوهر حرام مؤبّد بودنش محل خلافست . [ 1 ]

مسأله 945 - زن در عده محلل در خانهء شوهر اولى و خرجش با او باشد

ضرر ندارد .

مسأله 946 - هر گاه مردى خدمتى بدون رضا به زن خود بفرمايد ، معصيت دارد

اما زن نمىتواند اجرت از مال شوهر بر دارد اگر به قصد تبرع بود از روى حيا .

مسأله 947 - هر گاه ضعيفه حمل به حرام برداشت و عمدا او را سقط كرد ، گنه كار است اگر طفل مسلمان [ 2 ] باشد .

مسأله 948 - زنى كه مالك عبدى باشد محرم نيست

به آن بنده .

مسأله 949 - مردى كه خرج زنى كه در عده هست بدهد به اميد

و وعده آن كه بعد از عدّه اش او را عقد كند ، و عده و فعلش حرام [ 3 ] است اما بعد او را مىتواند عقد كند .

مسأله 950 - متعه مثل دائمى نيست

كه بى اذن شوهر از خانه بيرون نرود ، مگر آن كه مانع حق زوج باشد .

مسأله 951 - هر گاه زوجه بفهمد بعد از عقد كه شوهرش مجنون يا خصى بوده

يا مقطوع الذكر است اختيار فسخ دارد .

مسأله 952 - اگر زوج بعد از عقد فهميد كه زوجه اش يا جنون يا جذام يا برص يا قرن يا افضا يا اعمى است

يا به شرط باكره عقد شده است و ثيّبه است ، فسخ

[ 1 ] - ( يزدى ) و اقوى حرمت ابديّه است . [ 2 ] ( ميرزا - خراسانى ) كفايت مىكند اسلام مادرش . [ 3 ] ( ميرزا ) اطلاق اين حكم محلّ تأمل است . ( يزدى ) در رجعيّه حرام است و در بائنه بدون تصريح ضرر ندارد .