صراط النجاة ( فارسي ) — الصفحة ١٥٧

فصل 31 در جماعت است

امام باز بگويد و دو سجده سهو به نيّت قربت به جا آورد .

مسأله 601 - هر گاه امام بعضى از حروف قرائت را قدرت بر درست خواندن نداشته باشد

و مأموم درست بخواند اقتدا نكند ، اما حروف غير قرائت هر گاه چنين باشد و مأموم اقتدا كند ، ضرر ندارد .

مسأله 602 - هر گاه مأموم نتواند تسبيح اربع را سه مرتبه بخواند

زياده از يك مرتبه هر چه ممكن [ 1 ] است بخواند به قسمى كه به ركوع برسد بنا بر احتياط .

مسأله 603 - اگر بعد از نماز معلوم شود كه امام فاسق يا كافر يا بى طهارت بوده مثلا ، نماز گذشته او صحيح است و اگر در بين نماز بفهمد قصد انفراد كند و نماز را تمام كند .

مسأله 604 - هر گاه مأموم عالم باشد به نجاست غير معفوّه

در بدن و لباس امام ، در صورتى كه مىداند امام جاهل به آن است [ 2 ] اقتدا نكند بنا بر احتياط [ 3 ] و در صورتى كه نسيان كرده باشد امام ، به طريق اولى اقتدا نكند .

مسأله 605 - اگر مثلا امام تسبيحات اربع را يك مرتبه بخواند

و مأموم بايد سه مرتبه بخواند ، اقتدا نكند كه مشكل [ 4 ] است .

مسأله 606 - جايز است اقتدا كردن به امامى كه متيمّم يا صاحب جبيره

يا صاحب جروح يا قروح باشد .

مسأله 607 - مأموم ايستاده به امام نشسته نمىتواند اقتدا كند ، همچنين اعلى به ادنى به هر مراتب .

مسأله 608 - هر گاه امام چيزى از نمازش فراموش كرد و متنبّه نشد ، قصد فرادى

[ 1 ] - ( يزدى ) گذشت [ مسألهء 481 ] كه بيش از يك مرتبه واجب نيست . [ 2 ] ( ميرزا ) جواز اقتدا در اين صورت بعيد نيست . ( خراسانى ) مشكل است چنانچه در متن است . ( نجفى ) در صورت ثانيه ترك احتياط ننمايند . [ 3 ] ( يزدى ) جواز اقتدا در صورت جهل امام اقواست . [ 4 ] ( يزدى ) اقوى جواز است . ( ميرزا ) جواز اقتدا در اين دو صورت بعيد نيست .