صراط النجاة ( فارسي ) — الصفحة ١٣٧

فصل 27 در اوقات نماز است

بعد از فضيلتش تا آخر وقت و وقت اجزايى ظهر يك وقت است بعد از فضيلتش تا آخر وقتش .

مسأله 506 - وقت مختص مغرب اوّل مغرب است

تا به قدرى كه نماز مغرب بشود و بعد مشترك مىشوند با عشاء تا به قدر نماز عشا مانده نصف شب شود آن وقت مختص نماز عشا است بلى اين وقت اختيارى است .

مسأله 507 - وقت اضطرارى آن كه به جهت عذر باشد به قدر نماز عشا است

تا طلوع صبح صادق و آن وقت مختص نماز عشا مىشود .

مسأله 508 - وقت فضيلت مغرب اوّل مغرب است تا سرخى مغرب بر طرف شود

و آن وقت ، اوّل فضيلت عشا است تا ثلث شب .

مسأله 509 - وقت اجزايى عشا دو وقت است :

يكى پيش از فضيلتش و يكى بعد از فضيلتش تا آخر وقتش و وقت اجزايى مغرب يك وقت است بعد از فضيلتش تا آخر وقتش .

مسأله 510 - وقت فضيلت نماز صبح اوّل صبح صادق است

تا سرخى مشرقيّه ظاهر شود و بعد وقت اجزايش است تا طلوع آفتاب .

مسأله 511 - اگر از براى هر نمازى مقدار يك ركعت از وقتش باقى باشد

بايد مشغول شوند ، به قصد ادا يا قربت مطلقه .

مسأله 512 - بايد كسانى كه عذر ندارند ، علم به وقت داشته باشند

و مشغول نماز شوند و اقوى آن است كه به شهادت عدلين اكتفا [ 1 ] مىتوان كرد و به اذان مؤذن اكتفا نمىتوان كرد ، اگر چه عادل [ 2 ] و عارف به وقت هم باشد .

مسأله 513 - صاحبان عذر ، مثل كور يا غيره يا آن كه مانع در هوا باشد ، مثل ابر ، به مظنّه اكتفا مىتوان كرد ، اگر چه احوط [ 3 ] و افضل تأخير است تا علم حاصل

[ 1 ] - ( صدر ) احوط اكتفا نكردن است . [ 2 ] ( يزدى ) جواز اكتفا به اذان عادل عارف ، خالى از قوّت نيست . [ 3 ] ( يزدى - خراسانى ) اين احتياط ترك نشود .