تاريخ گزيده — الصفحة ٧٥٧

[ سلطان در حق او فرمود :

شعر

از فضل سرت بر آسمان مىسايد * زان بر سر تو موى همى برنايد

ما را سر تو چو ديده در مىبايد * در ديده اگر موى نباشد شايد ] [ 1 ]

مهستى

رباعيات خوب دارد . در حق خوش پسرى قصاب گفته است :

شعر

هر كارد كه از كشتهء خود برگيرد * و اندر لب و دندان چو شكر گيرد

گر بار دگر بر گلوى كشته نهد * از ذوق لبش زندگى از سر گيرد

[ قصاب چنان كه عادت اوست مرا * بفكند و بكشت و گفت كاين خوست مرا

پس لابه كنان نهاد سر بر پايم * دم ميدهدم تا بكند پوست مرا ] [ 2 ]

فردوس [ 3 ] مطربه

بوقت آنكه خوارزمشاه بر سلاطين غور دست يافت ، بر حسب حال گفت :

شعر

شاها ز تو غورى بلباسات بجست * مانندهء جوژه از كف خات بجست

از اسب پياده گشت و رخ پنهان كرد * فيلان به تو شاه داد و از مات بجست

بنت البخاريه [ 4 ]

سخنان نيكو دارد . منها .

شعر

ما را بدم پير نگه نتوان داشت * در خانهء دلگير نگه نتوان داشت

آن را كه سر زلف چو زنجير بود * در خانهء بزنجير نگه نتوان داشت

عايشه مقريه [ 5 ]

رباعيات نيكو دارد . منها :

گفتم دلم از تو بوسه‌اى خواهان است * گفتا كه بهاى بوسهء من جان است

دل آمد و در پهلوى جان زد انگشت * يعنى كه بخر ، بيع بكن ارزان است


[ 1 ] - م فقط [ 2 ] - م ، ف [ 3 ] - ر : فردوسيه [ 4 ] - ب : بنت التحاريه ؟ - ر ندارد [ 5 ] - ب ، ف .