شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٨٢

مقصد دوم شرح وتفسير حديث زيارة عاشوراء وكيفيت خواندن آن ودر آن ده وجه است : وجه أول ونظر مرحوم آية الله العظمى حاج ميرزا أبو القاسم طهراني كلانترى ومرحوم آية الله العظمى حاج ميرزا محمد حسن شيرازي

ولفظ " من بعد الركعتين " كه در ( كامل الزيارة ) است أقرب آنست كه به

تحريف كتاب حادث شده باشد ، ولفظ حديث همان من بعد التكبير است كه

در نسخ ( مصباح ) است ، ومتأمل بصير وناقد خبير شك ندارد كه اين حديث

منقول در كتابين يك حديث است ، اگر چه مختلف نقل شده ، ودر متن وسند

أو بحسب اختلاف ناقل يا تعدد نقل يا اشتباه رواة تغيرى دست داده ، ولى

ظن معتبر به اتحاد حديث هست ، ونسخ ( مصباح ) غالبا أصح از نسخ ( كامل

الزيارة ) هستند ، بلكه چنانچه بعض ناقدين گفته‌اند : كتاب ( كامل الزيارة ) از

كتب مقروئه مسموعه معروضه بر مشايخ نيست ، كه در خصوصيات كلمات در

صورت معارضه با نسخه ( مصباح ) كه حرز علماء وتميمه فقهاء بوده پهلو تواند زد

ومكافئه تواند كرد ، علاوة بر اينكه وجوه ديگر در ارجاع اين كلمه بفقره عبارت

( مصباح ) بعدا خواهد مذكور شد .

بالجملة در عبارت ( كامل الزيارة ) معلوم است كه جزاء شرط نيل مثوبات

عظيم شده وشرط صلاة بعد از ايماء ودعا اعتبار شده ، واين قرينه واضحه مىشود

براي عبارت ( مصباح ) كه جزاء در آن عبارت هم " فانكه إذا قلت " خواهد بود ،

ولفظ " فقل " اگر چه به ظاهر قبل از تأمل متوهم مىشود كه أو جزاء است ،

وبنابراين ظاهر مىشود كه دعاء بعد از نماز است ، ولى متأمل در أطراف عبارت

وناظر در سابق ولاحق كلام شك نخواهد كرد كه لفظ " فقل " توطئه جزاء است

وحقيقت جزاء " فإنك إذا قلت " است ، چه نماز وايماء سابقا در صدر حديث

مذكور بود ، وسؤال از صرف دعاء واقع شده ، وذكر اين شرط محض احراز

جميع أجزاء وشرايط عمل است ، وبعيدا محتمل است كه مراد از " إذا أنت

صليت " إذا أنت أردت الصلاة باشد ، واگر چنين بود كه أولا بايد ايماء كند

وسلام كند وبعد نماز كند وزيارة ، صحيح نبود كه بفرمايد " بعد الايماء " چه ظاهر