شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٠

اشكال بر اين أحاديث وجواب از آن

چهارم - اينكه در قيامت اين أيام را در معرض حساب بر نمى آرند ، واين

در واقع با توجيه أول يكى است ، وأولى توجيه ثاني است ، وآن هم اگر چه

بحسب ظاهر مشكل به نظر مى آيد ، چه لازم أو آنست كه كسى لا أقل در سفر

زيارة نميرد ، واين خلاف محسوس ومشاهد است ، ولى جواب أو :

أولا - آن است كه اين أمور مستحبات ومكروهات كه بعضي منافع

ومضار دنيوية براي آنها مقرر است جز مقتضى بيش نيستند ، وعليت تامه

ندارند ، واز اين جهت الزام در مورد آنها نشده ، وعقل با اطلاع بر أو ترخيص

در ترك مىكند ، چه مانع دارد كه در بعضي موارد با مانع مقترن شود ، يا مقتضى

خلاف كه أسباب نقص عمر باشد مثل قطع رحم وترك صدقه وظلم با أو مجتمع

شده باشد .

وثانيا - اينكه مىتوان گفت كه خواص وآثار مستحبات كه متعدد مذكور مىشوند

همه در جميع موارد نباشد بلكه هر يك در محلى است ، مثلا يكى وسعت رزق

بياورد ، ويكى خشوع قلب ، يكى طول عمر ، يكى رفع بلا ، بحسب تفاوت

مصالح واختلاف استعدادات ، وهم چنين در بعضي هر دو ، ودر بعضي همه ،

وبنابر اين اقتضاء در جميع موارد هم متيقن نيست ، واحتمال وجود مقتضى وعدم

مصادفه مانع كفايت در بعث وتحريك در فعل مىكند .

وثالثا - اين گونه سببيات بر فرض تسليم مخصوصند بأمور مقدره در لوح

محو واثبات نه در مقدار حتميه ، واز اين قبيل است كه صدقه ودعا را در كثير

از مقدمات تأثير مشهود است ، مانعى نيست بلكه اولويت هست كه زيارة

سيد الشهداء عليه السلام همان اثر داشته باشد ، وما به حمد الله در موقع خود از علوم عقلية

حل عقده اين اشكال بوجه أحسن ونوع أبين ( بيان ظ ) كرده أيم ، ومقام مقتضى دخول

در آن نيست .