شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٣

چند حديث از رسول خدا در لعن مروان وپدرش

خيط باطل لقب دادند كه بلند بود ومضطرب القامة ، وخيط باطل بحسب لغت

كناية از هباء مبثوث در شمس است ، واز لعاب شمس كه شعاع ممدود وخط شعاعى

باشد ، واز تار عنكبوت كه أو را مخاط الشيطان نيز مىگويند ، وهر وقت كه در

جائى امارت ميافت در تشييع سب أمير المؤمنين عليه السلام مجد ومصر بود ، چنانچه

ابن أثير مىگويد : كه در هر جمعه بر منبر رسول بالا مىرفت ، ودر محضر مهاجرين

وأنصار مبالغه در سب أمير المؤمنين عليه السلام مىكرد ، وبعد از هلاك يزيد در شام

خليفتي يافت ، ونه ماه حكمرانى كرد ، ودر سنه پنجاه وشش هجرى ملحق به

اسلاف اجلاف خود شد ، واخبار در لعن أو از طريق أهل حق وأهل سنت بسيار

است ما دو سه حديث از طريق أهل سنت از كتب معتمده ايشان به جهت اتمام حجت

ايراد مىكنيم :

ابن أثير در ( أسد الغابة ) وابن أبي الحديد از ( استيعاب ) ابن عبد البر در ذيل

اين شعر - كه عبد الرحمن بن حسان بن ثابت در هجو مروان گفته واشاره بجنون

وارتعاش حكم كرده :

ان اللعين أباك فارم عظامه * ان ترم ترم مخلجا مجنونا

يمشى خميص البطن من عمل التقى * ويظل من عمل الخبيث بطينا

روايت كرده اند كه عايشه به مروان گفت : شهادت مىدهم كه رسول خداى لعن

كرد پدرت را در حالتي كه تو در صلب أو بودى .

ودر ( تاريخ الخلفا ) ى سيوطى از بخارى ونسائي وابن أبي حاتم در

تفسيرش ودر تفسير فخر رازي اين حديث نقل شده ، وبعد از أو هست كه عايشه

گفته : " وأنت بعض من لعنه الله " وتقريب أو اينست كه مروان جزء حكم بود در

حال لعن پس ملعون خواهد بود .

واز ( در المنثور ) سيوطى نقل شده كه عبيد بن حميد ، ونسائي ، وابن منذر ،