شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٢
شعري در شأن حكومت مروان
مروان نامه كشتن محمد بن أبي بكر را مينويسد
مروان در جنگ جمل تير بر طلحه ميزند وأو را بقتل ميرساند
أمير المؤمنين علي عليه السلام خبر ميدهد از امارة وپادشاهى أو واينكه مثل ليسيدن سگ است بيني خود را
شعري در شأن حكومت مروان
بود ، وبه دست غلام خاص وبر مركب مخصوص أو سوار بود باسم عبد الله بن أبي
سرح والى مصر - به مروان نسبت دهند ، وگويند عثمان بري بود از اين امر باطل
چنانچه در محل خودش مسطور است ، ومروان در جنگ جمل همراه عايشه بود ،
ودر آن جنگ طلحه را تيرى زد كه جان داد ، وبعد از فتح أسير شد وحسنين عليهما السلام
را شفيع كرد وأمير المؤمنين عليه السلام أو را رها كرد ، عرض كردند بيعت بگير از أو ،
فرمود مگر بيعت نكرد با من بعد از قتل عثمان ، مرا حاجت به بيعت أو نيست ،
انها كف يهودية لو بايعني بكفه غدر بسبته ( 1 ) اما ان له امرة كلعقة الكلب انفه ، وهو
أبو الاكبش الأربعة ، وستلقى الأمة منه ومن ولده يوما احمرا ( 2 ) .
فرمود همانا دست أو دست يهودي است ، چه يهود بغدر معروفند ، اگر بدست
بيعت كند بسبه خود غدر كند ، ومر أو را امارتى است مختصر وبيقدر ، چنانچه
سگى بيني خود را بليسد ، وأمت را از أو وأولاد أو روزى سخت شديد خواهد
دست داد .
واز آن پس ملحق به معاوية شد ، ودر شحناء وبغضا أمير المؤمنين به حكم
خبث مولد وسوء عقيدت جد وجهد نمود ، وبعد از وفات أمير المؤمنين دو مرتبه
حكومت مدينه يافت ، وبه روايتي كه جمعى از مورخين اختيار كردند عبد الرحمن
ابن الحكم در ولايت أو بر مدينه اين شعر بگفت :
فوالله ما ادرى واني لسائل * حليلة مضروب القفاكيف يصنع
لحا الله قوما أمروا خيط باطل * على الناس يعطى ما يشاء ويمنع
وبرخى گفتهاند كه اين شعر را در خلافت أو گفته ، ومروان را از آن روى
( 1 ) السبة : الاسب ، ومنه السب اى ذكر السبه فاستعمل في كل ذكر بقبيح توسعا ( منه ) . ( 2 ) نهج البلاغة صبحي صالح 107 الرقم 33 .