شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٢

فائدة استطرادية : فرق بين يكنى بابي عبد الله ويكنى بعبد الله ونقد بر ( منتهى الإرب )

وارد شده است چنانچه فرموده :

وصيت من كنيته بطالب * عبد مناف وهو ذو تجارب

ودر اشعار أدباء وشعراء متأخرين كثير الورود است كه اگر استقصاء آن كنم

موجب ملال مىشود ، وبه اين يك بيت از شعر أبو طالب مأمونى كه از مشاهير شعراء

عصر وزير فاضل محقق كافي الكفاة صاحب اجل أبو القاسم إسماعيل بن عباد

رضي الله عنه بوده ، ودر طبقه أبو سعيد رستمى ، وأبو محمد خازن معدود مىشده ،

اقتصار مىكنم كه در قصيدة ميميه معروفه خود مىگويد :

ولا تاج الا ما توليت عقده * على جبهة الملك المكنى بقاسم

وما اگر بر طريقه‌اى كه سيوطى در ( مزهر ) از أبو على فارسي در ( ايضاح )

نقل كرده ، وصاحب ( كشاف ) ونجم الأئمة ، ومحقق شريف ، وقاضى بيضاوى

وعبد القادر بغدادي ، وشهاب خفاجى ، وجمعى از فضلاء متأخرين بر آنند هم

نباشيم كه تجويز استشهاد به اشعار علماء مولدين كرده اند ، چه استعمال ايشان

به منزله نقل است ، پس حجت خواهد بود ، در خصوص اين شعر بايد ملتزم

به صحت باشيم ، چه در حضور صاحب كه أعظم علماى لغت عرب وأستاذ مهره

شعر وأدب است ، وعبد القاهر جرجانى كه ترجمان بلاغت است ، ريزه خوار خوان

تحقيق أو بوده ، ودر خدمت وى استفاده علوم نموده .

وكتاب ( محيط ) أو بحر محيط لغت است خوانده وبه درجه قبول رسيده ،

واز انتقاد آن نادره نقاد مصون افتاده ، وساير أدباء زمان أو كه غالبا با مأمونى

مذكور كدورتى داشته‌اند ، ودر صدد انتقاد أقوال وأفعال أو بوده اند از احدى

مناقشه منقول نشده ، وأبو منصور عبد الملك ثعالبى كه لسان ناطق عربيت است

اين شعر را در كتاب ( يتيمة الدهر ) از افراد انتخاب شمرده ، واين جمله كه

نوشتم قبل از آن است كه ظفر يابم بر شعر أبو صخر هذلى كه از كبار طبقه ثالثه