شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١١٦

دليل آن از أحاديث وگفتار بزرگان ودانشمندان علم حروف ، وتقسيم دانشمندان حروف را به فلكى ووسطي وسفلى ، وهر حرفى را به جسمي وروحي ونفسي وقلبي وعقلي وقوه كليه وقوه طبيعية وبيان هر كدام

عقلش " 136 " قوه طبيعيه‌اش " 18496 " قوه كليه‌اش " 184960 " وبراي هر

يك از اينها حكمي است ، وهر حرفى به اختلاف هر يك از مراتب اثرى دارد ،

وهمچنين براي هر حرفى لوازمى ومراتبى ذكر مىكنند كه ما در صدد حكايت آن

أقوال نيستيم ، واين كتاب هم گنجايش آنها را ندارد ، ولى محض اشاره همين

مختصر ذكر شد ، وقياس ساير احكام بر اين مىشود .

ودر اخبار أهل عصمت اشاره به اعتبار حروف واستفاده مطالبى از حروف

نورانية شده ، بلكه سيد اجل داماد رفع الله قدره در ( جذوات ) ادعاى تواتر

اخبار أهل بيت در اين باب كرده ، وخواص ادعيه وأوراد وأذكار وأعداد آن ها را

مرتب بر اين امر كرده ، وما اگر چه از سر اين أمور محجوبيم ، ولى بعد از

اتفاق اين طايفه از علماء وحكماء البتة شك در اعتبار ألفاظ مخصوصة نمىكنيم

وتا آنها ادا نشود برائت يقينه حاصل نمى شود .

واز اينجا دانستى كه اين وجه را جداگانه مىتوان وجهي به حساب آورد ،

وبعد از ملاحظه اين وجوه البتة براي كسى كه خواص وآثار مترقبه از زيارة

عاشوراء را راغب است لازم است كه از لفظ مأثور تخطى نكند ، وبه همان وجه

روايت " هذا يوم " بگويد ، چه أصل برائت در احراز از آثار واقعيه وخواص

نفس الامريه عمل دخلى ندارد ، وغايت أو رفع عقاب يا انقباض است در واجب

ومستحب ، اگر در أو جارى باشد چنانچه در محل خود تقريبي از أو كرده أيم ،

واشكال سابق بعد التأمل مسرحى در وادى صحت ندارد چه اشاره بر سه

وجه مىشود :

به حضور واقعي ، وحضور ذهني ، وحضور ذكرى .

ودر اين زيارة چون از أول تا آخر ذكر سيد الشهداء ومصائب كربلا ،

ووقايع عاشورا است صورت ذهنية أو حاضر ونصب العين زائر است ، چه