مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٩٩

مسائل نفاس

با أو حرام است ، ولى كفاره ندارد ، هر چند احتياط مستحب دادن كفاره است .

( مسأله 512 ) : نفساء پس از پاك شدن بايد غسل كند وعبادتهاى خود را

بجا آورد ، واگر دوباره خون ببيند چنانچه روزهائى كه خون ديده با روزهائى كه

در وسط پاك بوده روى هم ده روز يا كمتر است ، بنابر احتياط واجب همه آن

حكم نفاس دارد ، واگر روزهائى كه پاك بوده روزه هم گرفته بايد قضا كند .

( مسأله 513 ) : هر گاه نفساء ظاهرا از خون پاك شود ولى احتمال دهد كه

در باطن خون هست ، بايد با مقدارى پنبه - همان گونه كه در حيض گذشت - خود

را كاوش كند كه اگر پاك بود عبادتهاى خود را انجام دهد .

( مسأله 514 ) : اگر خون نفاس از ده روز بگذرد ، چنانچه در حيض عادت

دارد ، به همان مقدار نفاس است وبقيه استحاضة ، واگر عادت ندارد به مقدار

عادت خويشان خود نفاس قرار دهد وتا ده روز احتياط كند وبقيه را استحاضة

قرار دهد . واحتياط مستحب براي زنى كه عادت دارد آن كه از روز پس از عادت

وآنكه عادت ندارد پس از روز دهم تا روز هيجدهم زايمان ، كارهاى استحاضة را

بجا آورد ، وآنچه بر نفساء حرام است ترك كند .

( مسأله 515 ) : زنى كه كمتر از ده روز عادت حيض دارد ، هر گاه خون

نفاسش بيش از أيام عادتش شود ، بايد عدد روزهاى عادت را نفاس قرار دهد

وپس از آن به احتياط لازم تا دو روز عبادت را ترك كند ، آنگاه احكام مستحاضة

را عمل نمايد ، يا اين كه تا ده روز عبادت وكارهائى كه بر نفساء حرام است را ترك

كند . واگر خون از ده روز بگذرد بايد روزهاى پس از عادت تا روز دهم را هم

استحاضة قرار دهد ، وعبادتهائى را كه در آن روزها بجا نياورده قضا نمايد .

( مسأله 516 ) : زنانى كه در حيض عادت دارند ، چنانچه تا يك ماه يا بيشتر

پس از زايمان خون ببينند ، بايد به شماره روزهاى عادت خود نفاس قرار دهند ،

وپس از آن تا ده روز هر چند با أيام عادت مصادف باشد حكم استحاضة را دارند ،

پس از اين ده روز چنانچه أيام عادتشان باشد يا نشانه هاى حيض دارند ، بايد به

احكام حائض عمل كنند ، وگر نه حكم استحاضة را دارند ، ولى هر قدر كه احتمال