مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٩٦

مسائل متفرقة حيض

روز وبيشتر از ده روز نباشد همه آن حيض است ، وچنانچه بيش از ده روز خون

ببيند ; چند روز با صفات حيض وچند روز با صفات استحاضة ، مانند اين كه پنج

روز به نشانه هاى حيض باشد ، وپنج روز به نشانه هاى استحاضة ، وپنج روز

ديگر دوباره به نشانه هاى حيض باشد ، پنج روز أول وآخر را حيض قرار دهد ،

ودر پنج روز وسط آنچه بر حائض حرام است اجتناب كند وآنچه بر مستحاضة

واجب است انجام دهد .

5 - ناسيه

( مسأله 496 ) : چنانچه ناسيه خونى به نشانه حيض ببيند كه كمتر از سه

روز وبيشتر از ده روز نباشد آن را حيض قرار دهد ، واگر آن خون بيشتر از ده

روز باشد تا پس از هفت روز هر زماني كه احتمال بقاء عادت را مىدهد حيض

قرار داده وبقيه استحاضة است ، واگر عادتش بيش از هفتم نباشد از هفتم تا دهم ،

بين وظايف حائض ومستحاضة جمع نمايد .

مسائل متفرقة حيض

( مسأله 497 ) : مبتدئه ومضطربه وناسيه وصاحب عادت عدديه چنانچه

خونى ببينند كه نشانه هاى حيض دارد بايد عبادت را ترك كنند ، واگر بعد بفهمند

حيض نبوده بايستى عبادتهائى را كه بجا نياورده اند قضا نمايند .

( مسأله 498 ) : زنى كه داراى عادت است ( وقتيه وعدديه يا تنها وقتيه ويا

تنها عدديه ) هر گاه دو ماه پياپى بر خلاف عادت خود خون ببيند ، عادتش تغيير

مىكند به آنچه در آن دو ماه ديده است . مثلا اگر از روز أول تا ششم ماه خون

مىديده ، چنانچه دو ماه از دهم تا شانزدهم ماه خون ببيند وپاك شود ، عادت أو از

دهم تا شانزدهم ماه خواهد بود .

( مسأله 499 ) : مقصود از يك ماه گذشتن سى روز از ابتداى خون ديدن

است نه از روز أول تا آخر ماه .