مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٩٤

3 - وقتيه يا عدديه

حيضش با نشانه هاى آن خون ببيند ، بايد همان را حيض قرار دهد .

( مسأله 487 ) : زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، چنانچه در وقت عادت با

شماره روزهاى كمتر يا بيشترى خون ببيند وپس از پاك شدن دوباره به شماره

روزهاى عادتي كه داشته با نشانه هاى حيض خون ببيند ، اگر مجموع هر دو خون

وپاكى وسط از ده روز بيشتر نباشد همه را حيض قرار دهد ، واگر بيشتر باشد

خونى كه در أيام عادت ديده ونيز خونى كه تا ده روز أوصاف حيض داشته ،

حيض است وخون ديگر استحاضة ، واحتياط واجب آن است كه در پاكى وسط

بين وظايف حائض ومستحاضة جمع نمايد .

( مسأله 488 ) : زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، اگر بيش از ده روز خون

ببيند ، خونى كه روزهاى عادت ديده اگر چه نشانه هاى حيض را نداشته حيض

است ، وخونى كه پس از روزهاى عادت ديده هر چند نشانه هاى حيض را داشته

استحاضة است ، مانند زنى كه عادت أو از أول تا هفتم ماه است چنانچه از أول تا

دوازدهم خون ببيند ، هفت روز أول آن حيض وپنج روز بعد استحاضة مىباشد .

3 - وقتيه يا عدديه

( مسأله 489 ) : زنانى كه عادت آنها تنها وقتيه يا تنها عدديه است بايد در آن

چند روز به احكام حائض عمل كنند ، وزنانى كه از خون پاك نمىشوند ولى دو

ماه پياپى در وقت يا شماره روزهاى خاصي به نشانه هاى حيض خون مىبينند ،

بايد همان چند روز كه نشانه حيض دارند به احكام حائض ; وبقيه را به احكام

مستحاضة عمل نمايند .

( مسأله 490 ) : زنى كه عادت وقتيه دارد اگر در وقت عادت خود يا يكى دو

روز پيشتر ، هر چند بدون نشانه هاى حيض ، ويا تا دو سه روز پس از عادت با

نشانه هاى حيض خون ببيند به طورى كه بگويند حيض را جلو يا عقب انداخته ،

بايد آنها را حيض قرار دهد ، واگر خونى كه در غير روزهاى عادت ديده

نشانه هاى حيض ندارد ، احتياط كند وبين وظايف حائض ومستحاضة جمع نمايد .