مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٩٢

2 - وقتيه وعدديه

خون بين وظايف حائض ومستحاضة جمع نمايد .

( مسأله 478 ) : اگر مبتدئه بيش از ده روز خون ببيند كه كمتر از سه روز با

نشانه حيض وچند روز با نشانه استحاضة باشد ، بايد عادت خويشان را حيض

وبقيه را استحاضة قرار دهد ، واگر خويشاوندى ندارد يا عادتشان مختلف است ،

شش يا هفت روز را حيض وبقيه را استحاضة قرار دهد .

2 - وقتيه وعدديه

( مسأله 479 ) : زنانى كه دو ماه پياپى در وقت وروزهاى معين خون

مىبينند ، بايد هر ماه در تمامى آن روزها به احكام حائض عمل كنند ، خواه با

نشانه هاى حيض خون ببينند يا نه ، وخواه اين كه در وسط أيام عادت يك روز يا

بيشتر پاك باشند يا نه ، وخواه از خون پاك نشوند اما هر ماه تنها چند روز معين

آن نشانه هاى حيض داشته باشند ، اگر چه احتياط واجب آن است كه أيام وسط را

احتياط كنند .

( مسأله 480 ) : زنانى كه عادت وقتيه دارند ، اگر يكى دو روز پيش از وقت

عادت خون ببينند ، بايد به احكام حائض عمل كنند ، هر چند با نشانه هاى حيض

نباشد ، به شرط آن كه مجموع از ده روز بيشتر نباشد ، ولى احتياط آن است كه بين

وظايف حائض ومستحاضة جمع نمايند . وهم چنين است اگر سه روز يا بيشتر

پيش از عادت با نشانه هاى حيض خون ببينند ، وچنانچه بعد بفهمند حيض نبوده

- مانند اين كه پيش از سه روز پاك شوند - بايد عبادتهاى آن روزها را قضا كنند .

( مسأله 481 ) : اگر همه روزهاى عادت وچند روز قبل وبعد آن با

نشانه هاى حيض خون ببيند ، وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است ،

وچنانچه به صفات حيض نيست ، دو روز پيش از عادت استحاضة است گر چه بايد

احتياطا بين وظايف حائض ومستحاضة جمع كند . واگر از ده روز بيشتر شود

ولى روزهاى عادت وپيش از آن بيش از ده روز نباشد ، همه آنها حيض ، وپس از

أيام عادت استحاضة مىباشد ، وبايد عبادتهائى را كه روزهاى قبل وپس از