مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٩

اجتهاد وتقليد مسائل تقليد در فروع وعمل به احتياط

فتواى أو مخالف فتواى مرجع سابقى كه معلوم الاعلميه بوده ، نباشد ; بايد از أو

تقليد كند ، واگر چند نفر به نظر أو اعلم از ديگران وبا يكديگر مساوى باشند ، بايد

از پرهيزگارترين آنها تقليد نمايد .

( مسأله 7 ) : بدست آوردن فتوا يعنى دستور مجتهد چهار راه دارد :

أول : شنيدن از خود مجتهد .

دوم : شنيدن از دو نفر عادل كه فتواى مجتهد را نقل كنند .

سوم : شنيدن از كسى كه شخص به گفته أو اطمينان دارد .

چهارم : ديدن در رساله مجتهد كه اطمينان به درستى آن باشد .

( مسأله 8 ) : تا مقلد يقين نكند كه فتواى مجتهد عوض شده مىتواند به

آنچه در رساله أو نوشته شده عمل نمايد ، واگر احتمال دهد كه فتواى أو عوض

شده جستجو لازم نيست .

( مسأله 9 ) : اگر مجتهد اعلم در مسأله اى فتوا دهد ، كسى كه از أو تقليد

مىكند نمىتواند در آن مسأله به فتواى مجتهد ديگر عمل نمايد ، مگر اين كه فتواى

غير اعلم مطابق احتياط باشد . ولى اگر فتوا ندهد وبفرمايد احتياط آن است كه

فلان طور عمل شود ، مانند اين كه بفرمايد : احتياط آن است كه در ركعت سوم

وچهارم نماز سه بار تسبيحات اربع گفته شود ، مقلد يا بايد به اين احتياط - كه

احتياط واجب ناميده مىشود - عمل كند ، ويا به فتواى مجتهد ديگرى كه تقليدش

جايز است واز مجتهد اعلم يك درجه پائين تر واز ساير مجتهدان علم أو بيشتر

است عمل نمايد ، پس اگر أو يك مرتبه گفتن تسبيحات را كافى بداند مىتواند يك

مرتبه بگويد ، وهم چنين است اگر مجتهد اعلم بفرمايد مسأله محل تأمل يا محل

اشكال است .

( مسأله 10 ) : اگر مجتهد اعلم پيش يا پس از اظهار فتوا در مسأله اى

احتياط كند ، مانند اين كه بفرمايد : هر گاه ظرف نجس را يك مرتبه در آب كر

بشويند پاك مىشود ، اگر چه احتياط آن است كه سه بار بشويند مقلد أو

نمىتواند در آن مسأله به فتواى مجتهد ديگر رجوع نمايد ، وبايد به فتواى أو عمل