مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٨٤

حيض

حيض

( مسأله 423 ) : مستحاضة اى كه براي نماز وضو گرفته يا غسل كرده ،

نمىتواند بدون وضوى جديد عمل مشروط به طهارت را انجام دهد .

( مسأله 424 ) : مستحاضة اى كه غسلهاى واجبش را انجام داده ، رفتن

وتوقف كردن أو در مسجد ، وخواندن آية اى كه سجده واجب دارد ، ونزديكى

شوهر با أو ، حلال است ، هر چند كارهاى ديگرى را كه مىبايست براي نماز

مىكرد ، مانند عوض كردن پنبه ودستمال ، نكرده باشد . وبنابر احتياط لازم اين

كارها بدون غسل جايز نيست .

( مسأله 425 ) : هر گاه زن در استحاضة كثيره يا متوسطه بخواهد پيش از

وقت نماز آية اى را كه سجده واجب دارد بخواند ، يا به مسجد برود ، يا شوهرش

بخواهد با أو نزديكى كند بنابر احتياط واجب بايد غسل نمايد .

( مسأله 426 ) : نماز آيات بر مستحاضة نيز واجب است ، وبايد براي نماز

آيات همه كارهائى را كه براي نمازهاى يوميه گفته شد انجام دهد .

( مسأله 427 ) : هر گاه در وقت نماز يوميه نماز آيات بر مستحاضة واجب

شود ، نمىتواند آنها را با يك غسل ووضو بخواند ، هر چند هر دو را پشت سر

هم بجا آورد .

( مسأله 428 ) : بنابر احتياط واجب مستحاضة نماز قضا نخواند ، واگر

خواست بخواند بايد كارهائى را كه براي نماز أداء انجام مىداد براي نماز قضاء

هم انجام دهد .

( مسأله 429 ) : زنى كه مىداند خونى كه از أو بيرون مىآيد خون زخم

نيست وشرعا حكم حيض ونفاس را ندارد ، بايد وظيفة استحاضة را انجام دهد ،

بلكه اگر شك دارد كه خون استحاضة است يا خونهاى ديگر ، چنانچه نشانه آنها

را ندارد ، بنابر احتياط واجب بايد وظيفة استحاضة را انجام دهد .

حيض

حيض خونى است كه غالبا در هر ماه چند روزى از رحم بيرون مىآيد ،

و