مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٧٧

مسائل غسل كردن

( مسأله 382 ) : اگر شك دارد غسل كرده يا نه بايد غسل كند ، ولى اگر پس

از غسل شك كند كه غسل أو درست بوده يا نه ، چنانچه احتمال بدهد كه وقت

غسل متوجه بوده وصحيح بجا آورده ، لازم نيست دوباره غسل نمايد .

( مسأله 383 ) : اگر در بين غسل حدث أصغر از أو سر زند - مانند اين كه بول

كند - خواه در بين شستن يكى از اعضاى بدن وخواه پس از فراغ از شستن يكى

از آنها باشد ، بايد غسل را تمام كرده وبراي آنچه مشروط به طهارت است وضو

هم بگيرد ، ودر صورت أول ، به احتياط واجب غسل را از سر بگيرد .

( مسأله 384 ) : كسى كه بر اثر تنگى وقت وظيفه‌اش تيمم بوده ، وبه خيال

آن كه فرصت دارد غسل ونماز را در وقت انجام دهد ، غسل كند ، چه به قصد

طهارت از جنابت وچه براي خواندن آن نماز ، وبه مقدار يك ركعت نماز يا بيشتر

وقت داشته ، غسل أو صحيح است ، ولى اگر كمتر از يك ركعت وقت بوده وبراي

آن نماز غسل كرده ، صحت آن محل اشكال است ، بلكه اگر براي طهارت از

جنابت هم غسل نموده خالى از اشكال نيست .

( مسأله 385 ) : كسى كه جنب شده وشك كند كه غسل كرده يا نه ، چنانچه

احتمال بدهد كه هنگام شروع به نماز متوجه بوده نمازهائى را كه خوانده صحيح

است ، هر چند أحوط اعاده آنهاست ، وبراي نمازهاى بعدى بايد غسل كند .

( مسأله 386 ) : كسى كه چند غسل بر أو واجب است چنانچه يكى از آنها

غسل جنابت باشد مىتواند به نيت همه آنها يك غسل بجا آورد ، وظاهر اين است

كه اگر قصد غسل جنابت كند از بقيه كفايت مىنمايد .

( مسأله 387 ) : اگر بر جائى از بدن ، آية قرآن يا اسم خداوند متعال نوشته

شده ، در صورت امكان بايد آن را محو نمايد ، در غير اين صورت چنانچه بخواهد

وضو يا غسل را ترتيبي بجا آورد ، بايد آب را طورى به بدن برساند كه دست أو به

نوشته نرسد .

( مسأله 388 ) : كسى كه غسل جنابت كرده نبايد براي نماز وضو بگيرد ، اما

با غسلهاى ديگر بايد وضو بگيرد .