مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٦

أصول دين اعتقاد شيعه اثنى عشري در أصول دين

وساير موجودات پى مىبرد ، وآن را ضروري مىداند ، بنابر اين پيروى از فرمان

آفريدگار لازم است ، ومخالفت با آن نابخردى ومايه تباهى است .

فرمان خداوند را پيامبران گرامى أو به مردم ابلاغ كردند ، كه مردانى شايسته

ومصون از خطا ولغزش ، ومنزه از خيانت بودند ، ايشان از سوى خداوند با برهان

عقلي واستدلال قوى ، مؤمنان نيكوكار را مژده پاداش ونعيم ابدى ، وكافران

ومنافقان را هشدار به عذاب وكيفر اخروى دادند ، وبه حكم خداوند براي نسلهاى

بعد از خود نيز أوصياء وجانشينانى تعيين كردند ، تا در هيچ زماني مردمان بدون

حجت وراهنماى الهى نباشند ، واز احكام شرعي هيچ گاه بي خبر نمانند .

بنابر اين به توجيه عقل ودلالت قرآن مجيد وأحاديث متواتره پى مىبريم

كه أصول دين پنج چيز است : توحيد ، عدل ، نبوت ، امامت ، ومعاد ; كه هر انساني

بايد آفريدگار عادل را بشناسد ، وبه پيامبران وامامان ( عليهم السلام ) معرفت داشته باشد ،

ومعاد را باور دارد ، كه خداوند بخشنده هر نعمت است ، وپيامبر ; ابلاغ كننده

دستورات أو است ، وامام حافظ وبيانگر احكام است ، وقيامت هنگام رسيدگى به

اعمال است .

وتفصيل اين اجمال در كتابهاى مفصل اعتقادي بيان گرديده است .