مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٥٩

شرايط صحت وضو

( مسأله 285 ) : اگر بين كارهاى وضو به اندازه اى فاصله شود كه هنگام

شستن عضوى يا مسح آن رطوبت اعضائى كه شسته يا مسح كرده خشك شده

باشد ، وضو باطل است . واگر تنها جائى كه جلوتر از محلى است كه مىخواهد

بشويد يا مسح كند خشك شده ، بنابر احتياط لازم به اين وضو اكتفا نكند ; مانند

اين كه هنگام شستن دست چپ رطوبت دست راست خشك شده وصورت تر باشد .

( مسأله 286 ) : اگر كارهاى وضو را پشت سر هم بجا آورد ولى به سبب

گرماى هوا يا حرارت زياد بدن ، ويا طولانى شدن زمان وضو رطوبت جاهاى

پيشين خشك شود ، وضوى أو صحيح است .

( مسأله 287 ) : راه رفتن در بين وضو اشكال ندارد ، واگر پس از شستن

صورت ودستها چند قدم راه برود ، سپس سر وپا را مسح كند وضوى أو صحيح

است .

شرط يازدهم : آن كه خودش صورت ودستها را بشويد وسر وپاها را مسح

كند ، واگر ديگرى أو را وضو دهد ، يا در رساندن آب به صورت ودستها ومسح

سر وپاها به أو كمك نمايد وضو باطل است .

( مسأله 288 ) : كسى كه نمىتواند وضو بگيرد بايد نايب بگيرد تا أو را وضو

دهد ، وچنانچه مزد هم بخواهد ، در صورت توانائى بايد بپردازد ولى بايد خودش

نيت وضو كند وبا دست خود مسح نمايد ، واگر نمىتواند بايد نايبش دست أو را

بگيرد وبه جاى مسح أو بكشد ، واگر اين هم ممكن نيست ، بايد نايب از دست أو

رطوبت بگيرد وبا آن رطوبت سر وپاى أو را مسح كند .

( مسأله 289 ) : هر يك از كارهاى وضو را كه مىتواند خودش انجام دهد

نبايد در آن كمك بگيرد .

شرط دوازدهم : نبودن مانع از مصرف آب .

( مسأله 290 ) : كسى كه مىترسد با وضو گرفتن مريض شود ، يا با مصرف

آب در وضو خود أو يا نفس محترمه اى تشنه بماند وهلاك شود ، نبايد وضو

بگيرد ، ولى اگر نداند كه آب براي أو ضرر دارد ووضو بگيرد ، هر چند بعد بفهمد