مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٥٨

شرايط صحت وضو

( مسأله 281 ) : اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخمى است كه خون آن

قطع نمىشود وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد وضوى ارتماسى بگيرد ، ويا پس از

شستن اجزاء صحيحه آن عضو با رعايت ترتيب موضع زخم يا بريدگى را در آب

كر يا جارى فرو برد ، وقدرى فشار دهد كه خون قطع شود ، وانگشت خود را روى

زخم يا بريدگى در زير آب از بالا به پائين بكشد تا آب بر آن جارى شود ووضو

صحيح است ، ودر هر صورت بايد جائى كه نجس بوده يا نجاست به آن سرايت

كرده را آب بكشد .

شرط هفتم : كافى بودن وقت براي وضو ونماز .

( مسأله 282 ) : هر گاه وقت به اندازه اى تنگ باشد كه اگر وضو بگيرد تمام

نماز يا مقدارى از آن پس از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ، واگر بداند

وعمدى وضو بگيرد ، هر چند به نيت مستحبى باشد ، بنابر احتياط لازم باطل است ،

ولى اگر براي وضو وتيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد .

( مسأله 283 ) : كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، بنابر احتياط

لازم ، نبايد به قصد قربت يا براي كار مستحبى مانند خواندن قرآن وضو بگيرد ،

واگر بداند وعمدى تنها براي خواندن آن نماز وضو بگيرد به طورى كه غير از آن

قصد ديگرى نداشته باشد ، وضويش باطل است .

شرط هشتم : قصد قربت كردن در وضو ، يعنى براي انجام فرمان خداوند متعال

وضو بگيرد ، واگر براي خنك شدن يا به قصد ديگرى به تنهائى يا به ضميمه قصد

قربت باشد باطل است .

( مسأله 284 ) : لازم نيست نيت وضو را به زبان بگويد يا از قلب خود

بگذارند بلكه اگر تمام افعال وضو به قصد امر خداوند بجا آورده شود كافى است .

شرط نهم : به ترتيب انجام دادن كارهاى وضو ، يعنى أول صورت وبعد دست

راست وبعد دست چپ را بشويد ، سپس سر وبعد پاى راست وبعد پاى چپ را

مسح نمايد ، واگر به اين ترتيب وضو نگيرد باطل است .

شرط دهم : پشت سر هم انجام دادن كارهاى وضو .