مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٥١٠

قصاص ودية مسائل قصاص ودية

نهم : بريدن هر دو پاى كسى تا مفصل يا همه ده انگشت پا . ودية هر انگشت پا

مانند دية آن انگشت از دست است .

دهم : از بين بردن تخمهاى مردى .

يازدهم : آسيب رساندن به كسى به گونه اى كه عقل أو از بين برود .

دوازدهم : شكستن پشت كسى به طورى كه ديگر درست نشود ، ونتواند

درست بنشيند ، پس بايد تمام دية را بدهد ، هر چند أحوط اين است كه

مصالحه شود .

سيزدهم : صدمه زدن به شخص به گونه اى كه حس بويائى أو از بين برود ،

وبوى خوب وبد را تشخيص ندهد ، وأحوط مصالحه است .

چهاردهم : آسيب رساندن به شخص به طورى كه منى از أو خارج نشود ، بنابر

احتياط واجب . وأحوط مصالحه است .

( مسأله 2717 ) : اگر اشتباهى شخصي را بكشد ، بايد علاوة بر دية كه در

مسأله ( 2716 ) گذشت به عنوان كفاره خود قاتل يك بنده آزاد كند ، واگر نتواند

بنده آزاد كند دو ماه پى در پى روزه بگيرد ، واگر اين را هم نتواند شصت فقير را

سير كند . واگر به ناحق بكشد وعفو شده يا دية داده است بايد به عنوان كفاره دو

ماه روزه بگيرد وشصت فقير را سير كند ويك بنده را آزاد نمايد . واگر أو را

بكشند أحوط آن است كه أولاد ( ورثه ) أو كفاره را از سهم الإرث بدهند .

( مسأله 2718 ) : سواره بر حيوان ، اگر كارى كند كه آن حيوان به شخصي

آسيب برساند ضامن است ، ونيز اگر ديگرى كارى كند كه حيوان به سوار خود ، يا

به شخص ديگر صدمه بزند ضامن مىباشد .

( مسأله 2719 ) : اگر شخص كارى كند كه زن حامله سقط نمايد ، وآن سقط

آزاد ومحكوم به اسلام باشد ، چنانچه چيزى كه سقط شده نطفه باشد ، دية اش

بيست مثقال شرعي طلاى سكه دار است ، كه هر مثقال آن 18 نخود مىباشد ; واگر

علقه - خون بسته - باشد ، چهل مثقال . واگر مضغه - پاره گوشت - باشد ، شصت

مثقال ; واگر استخوان بندى شده باشد ، هشتاد مثقال ; واگر گوشت آورده