مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٨

قصاص ودية مسائل قصاص ودية

قصاص ودية مسائل قصاص ودية

مسائل قصاص ودية

( مسأله 2714 ) : اگر بالغ عاقل عمدى وبه ناحق مسلمانى را بكشد ، با تحقق

شرايط در قاتل ومقتول ، ولى مقتول مىتواند أو را به عنوان قصاص بكشد ، يا عفو

كند ، ويا - به مقدارى كه مىآيد - دية بگيرد .

اما اگر از روى خطاى محض بكشد ولى مقتول حق ندارد أو را بكشد ، مانند

اين كه براي حيواني تير بيندازد واشتباهى كسى را بكشد ، اما مىتواند از عاقله

يعنى خويشان پدرى قاتل ، وچنانچه ندادند از خود قاتل ، دية بگيرد . واگر از روى

خطاى شبيه به عمد بكشد - به اين معنى كه شخصي را با آلتى بزند كه عادتا

كشنده نيست وقصد كشتن هم نداشته واتفاقي كشته شده - خود قاتل بايد دية

بدهد ، وولى مقتول حق كشتن أو را ندارد .

( مسأله 2715 ) : دية اى كه قاتل بايد بدهد چنانچه مقتول مرد ومسلمان

وآزاد باشد يكى از شش چيز است :

أول : در قتل عمدى صد شتر كه داخل سال ششم شده اند .

دوم : دويست گاو .

سوم : هزار گوسفند .

چهارم : دويست حله ، وهر حله دو پارچه است كه در يمن مىبافند .

پنجم : هزار مثقال شرعي طلاى سكه دار كه هر مثقال 18 نخود است .

ششم : ده هزار درهم كه هر درهمى 6 / 12 نخود نقره سكه دار است .

واگر مقتول ، زن ومسلمان وآزاد باشد ، دية أو در هر يك از اين شش چيز

نصف دية مرد است .

( مسأله 2716 ) : دية چند چيز مانند دية كشتن است كه مقدار آن در مسأله

پيش گذشت :

أول : كور كردن دو چشم شخصي ، يا از بين بردن چهار پلك چشم أو . واگر