مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٥

مسائل حدود وتعزيرات

حدود وتعزيرات

در شريعت مقدس اسلام براي پيشگيرى از معصيت الهى وفساد فرد

وجامعه ، حدود وتعزيراتى مقرر شده است ، كه آنچه محدود ومعين است به عنوان

حدود ; وآنچه غير معين است وبه نظر امام ( عليه السلام ) موكول گرديده به نام تعزير خوانده

مىشود . در رواياتى از پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) وأئمة أطهار ( عليهم السلام ) آمده است كه :

خداوند عز وجل براي هر چيزى حد ومرزى قرار داده ، وبراي كسى كه

يكى از حدود الهى را تجاوز كند نيز حدى مقرر فرموده است .

واز پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) وامام باقر وامام صادق وامام كاظم ( عليهم السلام ) روايت است

كه فرمودند : چنانچه يك حد بر روى زمين بر پاى شود ، از چهل شبانه روز

باران كه بر زمين ببارد آن را پاكيزه تر مىسازد .

واجراى حد در دنيا مايه رفع عذاب نسبت به آن گناه در آخرت است .

چنان كه از امام باقر ( عليه السلام ) روايت شده است كه فرمودند : خداوند كريم تر از

آن است كه أو را دوباره عذاب كند .

البتة در دين مقدس اهتمام شده كه تا حد امكان به وسيله شبهات يا توبه

جدى ومخفيانه ، حدود دفع گردد ، وهيچ كس نبايد وأدار شود كه به گناه اقرار كند .

در حديث مشهور از پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) آمده : الحدود تدرء بالشبهات .

ونيز بايد توجه داشت كه در اجراى برخى از حدود در زمان غيبت امام

زمان عجل الله فرجه الشريف ، اشكال است كه تفصيل آن در جاى خود بيان شده است .

وتوبه از گناه پيش از آشكار شدن واثبات آن توسط شهود يا اقرار ، چنانچه

به وظيفة توبه عمل نمايد ، مايه سقوط حد در دنيا ، وآمرزش الهى در آخرت است .

مسائل حدود وتعزيرات

( مسأله 2702 ) : اگر شخص با يكى از محرمهاى نسبى خود مانند مادر