مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٩

مسائل وصيت

ديگر بدهند بايد مالي را كه بخشيده از أصل تركه خارج نمايند ، ولى مالي را كه

وصيت كرده اگر ورثه امضا نكنند كه از أصل مال پرداخت شود ، بايد از ثلث

بدهند ، وأحوط آن است كه در مقدار زائد بر ثلث ، با كسى كه به أو بخشيده

مصالحه نمايند .

( مسأله 2630 ) : اگر وصيت كند كه ثلث مال أو را نفروشند وعايدى آن را به

مصرفى برسانند ، بايد مطابق وصيت عمل شود .

( مسأله 2631 ) : اگر در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، بگويد مقدارى به

شخصي بدهكار است ، چنانچه متهم باشد كه براي ضرر زدن به ورثه گفته است ،

بايد مقدارى را كه معين كرده از ثلث أو بدهند واگر متهم نباشد اقرار أو نافذ است

وبايد از أصل مالش بدهند .

( مسأله 2632 ) : در صحت وصيت غير تمليكيه علم به وجود موصى له لازم

نيست ، پس اگر وصيت كند به بچه اى كه ممكن است فلان زن حامله شود چيزى

بدهند ، اگر آن بچه پس از مرگ موصى موجود باشد بايد آن چيز را به أو بدهند ،

واگر موجود نباشد در مصرف ديگرى كه به نظر موصى نزديكتر به مورد وصيت

باشد صرف نمايند . ولى اگر وصيت كند كه چيزى از مال أو پس از مرگش مال

كسى باشد ، پس اگر آن شخص وقت مرگ موصى موجود باشد وصيت صحيح

وگر نه باطل است ، وآنچه را كه براي أو وصيت كرده ورثه ميان خودشان تقسيم

مىكنند .

( مسأله 2633 ) : هر گاه شخص بفهمد كه ديگرى أو را وصى قرار داده ،

چنانچه به اطلاع وصيت كننده برساند كه براي انجام وصيت أو حاضر نيست ،

لازم نيست پس از مردن أو به وصيت عمل كند ، ولى اگر پيش از مردن أو نفهمد

كه أو را وصى كرده ، يا بفهمد وبه أو اطلاع ندهد كه براي عمل كردن به وصيت

حاضر نيست ، چنانچه مشقت ندارد ، بايد وصيت أو را انجام دهد ، ونيز اگر وصى

پيش از مرگ موصى هنگامى بفهمد كه موصى به سبب شدت مرض يا مانع ديگر

نتواند به ديگرى وصيت كند ، بنابر احتياط بايد وصيت را قبول نمايد