مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٢

مسائل وقف

وقف آن است كه مالي را حبس كند تا منفعت آن به شخص يا اشخاص

برسد ، يا در كارهاى معينى مصرف شود . اين كار خير مصداق صدقه جاريه است

كه در أحاديث به ارزنده ترين اعمال توصيف شده است .

( مسأله 2597 ) : اگر كسى چيزى را وقف كند ، از ملك أو بيرون مىرود ،

وخود أو وديگران نمىتوانند آن را ببخشند ، يا بفروشند وكسى هم از آن ملك ارث

نمىبرد ، ولى در برخى موارد كه در مسأله هاى ( 2026 و 2027 ) گذشت فروختن

آن اشكال ندارد .

( مسأله 2598 ) : لازم نيست صيغه وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا

بگويد خانه خود را وقف كردم ، وشخصي كه خانه برايش وقف شده ، يا وكيل ،

يا ولى آن شخص بگويد قبول كردم وقف صحيح است ; بلكه وقف به عمل نيز

محقق مىشود ، مثلا چنانچه حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد ،

ويا جائى را به قصد مسجد بودن بسازد ودر اختيار نماز گزاران بگذارد وقفيت

محقق مىشود ، ودر موقوفات عامه مانند مسجد ومدرسه يا چيزى كه براي

عموم وقف كند ، يا مثلا بر فقرا يا سادات وقف نمايد ، قبول كردن كسى در صحت

وقف لازم نيست ، هر چند أحوط قبول حاكم شرع ويا منصوب از طرف أو

مىباشد .

( مسأله 2599 ) : اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از خواندن صيغه

ويا عملي كه وقف به آن محقق مىشود پشيمان گردد يا بميرد ، وقف واقع

نمىشود .

( مسأله 2600 ) : شخصي كه مالي را وقف مىكند بايد قصد قربت داشته باشد

هر چند وقف خاص مانند وقف بر ذريه باشد ، واز هنگام خواندن صيغه ، مال را

براي هميشه وقف كند ، واگر مثلا بگويد اين مال پس از مردن من وقف باشد ،