مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٤٥

10 - بر طرف شدن عين نجاست

( مسأله 218 ) : هر گاه لباس ومانند آن را با آب قليل آب بكشند وبه مقدار

معمول فشار دهند تا آبى كه روى آن ريخته اند جدا شود ، آبى كه در آن مىماند

پاك است .

( مسأله 219 ) : آب كمي كه پس از آب كشيدن ظرف نجس با آب قليل

وجدا شدن آبى كه براي پاك شدن روى آن ريخته شده ، در ظرف مىماند پاك

است ، ولى از آب جدا شده از آن به تفصيلي كه در مسأله ( 154 ) گذشت ، بايد

اجتناب شود .

10 - بر طرف شدن عين نجاست

( مسأله 220 ) : بدن حيواني كه به عين نجس مانند خون ، يا متنجس مانند

آب نجس ، آلوده گشته سپس بر طرف شود ، پاك مىگردد ، وهم چنين است باطن

بدن انسان مانند دهان وداخل بيني . مثلا اگر خون از لاي دندان بيرون آيد ودر

آب دهان از بين رود ، آب كشيدن دهان لازم نيست ، ولى دندان عارية اى كه در

دهان به نجاستى از خارج دهان نجس مىشود ، بايد آب كشيده شود .

( مسأله 221 ) : اگر غذائى لاي دندان مانده وداخل دهان خون آمده ،

ونمىداند كه خون به آن رسيده ، آن غذا پاك است . ولى اگر خون داخل دهان به آن

برسد ، بنابر احتياط لازم بايد از آن اجتناب كند . وچنانچه خون از خارج دهان به

آن غذا برسد نجس مىشود .

( مسأله 222 ) : مقدارى از لبها وپلك چشم كه موقع بستن روى هم مىآيد ،

ونيز جائى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن ، اگر نجس شود

بنابر احتياط واجب بايد آب بكشد .

( مسأله 223 ) : اگر لباس وفرش ومانند آن را كه گرد وخاك نجس بر آن

نشسته ، به اندازه اى بتكاند كه گرد وخاك نجس از آن بريزد به صورتي كه يقين

نكند چيزى از گرد وخاك نجس مانده وچيزى با رطوبت با آن ملاقاة نكند

نجس نمىشود .