مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٣

مسائل طلاق

معلوم شود كه موقع طلاق در حال حيض بوده ، طلاق أو باطل است . واگر أو را در

حال حيض بداند وبا جديت وقصد انشاء ، طلاقش دهد ، سپس معلوم شود پاك

بوده ، طلاق أو صحيح است .

( مسأله 2427 ) : كسى كه مىداند زنش حائض يا نفساء است ، اگر غائب شود

- مانند اين كه مسافرت كند - وبخواهد أو را طلاق دهد ، بايد استعلام كند واگر

ممكن نيست تا مدتي كه معمولا زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند

سپس طلاق بدهد .

( مسأله 2428 ) : اگر مردى كه غائب است بخواهد زن خود را طلاق دهد

چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن أو حائض يا نفساء است يا نه ، هر چند اطلاع

أو از روى عادت حيض زن ، يا نشانه هاى ديگرى باشد كه در شرع معين شده ;

بايد تا مدتي كه معمولا زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند .

( مسأله 2429 ) : اگر با عيالش كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى

كند وبخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند وپاك شود ، ونيز

اگر در حال حيض ويا نفاس با أو نزديكى كند ، نمىتواند در پاكى پس از آن

حيض ونفاس أو را طلاق دهد ، ولى زنى را كه يائسه است يا نه سالش تمام نشده ،

يا آبستن است ، اگر پس از نزديكى طلاق دهند اشكال ندارد .

( مسأله 2430 ) : اگر با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند

ودر همان پاكى طلاقش دهد ، چنانچه بعد معلوم شود كه هنگام طلاق آبستن

بوده ، بنابر احتياط واجب بايد دوباره أو را طلاق دهد .

( مسأله 2431 ) : اگر با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند

ومسافرت نمايد ، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ونتواند استعلام كند بايد

به قدرى كه زن معمولا پس از آن پاكى خون مىبيند ودوباره پاك مىشود صبر

كند ، واحتياط لازم است كه آن مدت كمتر از يك ماه نباشد .

( مسأله 2432 ) : اگر مرد بخواهد زن خود را كه به سبب أصل خلقت يا

مرضى حيض نمىبيند طلاق دهد ، بايد از هنگام نزديكى با أو تا سه ماه از جماع