مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٢

مسائل طلاق

طلاق

هر چند طلاق زن حقي است كه خداوند براي شوهر قرار داده ، ولى سزاوار

است مرد تا بتواند از طلاق دادن همسرش خوددارى نمايد ، مگر آن كه گناه

فاحشى مرتكب گردد ، در روايات آمده : پيامبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : هيچ خانه اى

نزد خداوند از خانه اى كه به ازدواج آباد گردد ، محبوبتر نيست ، وچيزى مبغوض تر

وناپسندتر از اين نيست كه خانه اى بر اثر طلاق ويران شود .

مسائل طلاق

( مسأله 2423 ) : مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد عاقل ومختار ونيز

بالغ باشد واز روى قصد جدى طلاق دهد ; پس اگر مردى را مجبور كنند كه زنش

را طلاق دهد ، يا صيغه طلاق را جدى نگويد - مثلا شوخى كند - صحيح نيست .

( مسأله 2424 ) : زن بايد در وقت طلاق از خون حيض ونفاس پاك باشد ،

وشوهرش در آن پاكى بلكه در حال حيض سابق بر آن ، با أو نزديكى نكرده باشد ،

وبيان اين دو شرط در مسائل آينده مىآيد .

( مسأله 2425 ) : طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت

صحيح است :

أول : آن كه شوهرش پس از ازدواج با أو نزديكى نكرده باشد .

دوم : معلوم باشد آبستن است ، واگر معلوم نباشد وشوهرش در حال حيض

طلاقش بدهد ، سپس بفهمد آبستن بوده ، احتياط واجب آن است كه دوباره أو را

طلاق دهد .

سوم : مرد به سبب غائب بودن يا حبس بودن نتواند بفهمد كه زن از خون

حيض ونفاس پاك است يا نه .

( مسأله 2426 ) : اگر زن را از خون حيض پاك بداند وطلاقش دهد ، سپس