مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٤

مسائل رضاع ( شير دادن )

مسائل رضاع ( شير دادن )

( مسأله 2387 ) : اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد

واجب است كه زن مهر را نگيرد وشوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند .

( مسأله 2388 ) : اگر زنا زاده زن بگيرد وبچه اى پيدا كند آن بچه حلال زاده

است .

( مسأله 2389 ) : هر گاه مرد در روزه ماه رمضان يا در حال حيض زن ، با أو

نزديكى كند معصيت كرده ، ولى بچه به دنيا آمده حلال زاده است .

( مسأله 2390 ) : زنى كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده ، اگر پس از عده

وفات يعنى چهار ماه وده روز پس از حيض ، پس از مدت چهار سالى كه با اذن

حاكم شرع براي تفحص قرار داده شوهر كند وشوهر أول از سفر برگردد ، بايد از

شوهر دوم جدا شود وبه شوهر أول حلال است ، ولى اگر شوهر دوم با أو نزديكى

كرده باشد زن بايد عده نگهدارد وشوهر دوم بايد مهر أو را مطابق زنهائى كه

مانند أو هستند بدهد ، ولى هزينه در مدت عده ندارد .

مسائل رضاع ( شير دادن )

( مسأله 2391 ) : هر گاه زن ، طبق شرايطى كه در مسأله ( 2401 ) مىآيد ،

بچه اى را شير دهد آن بچه به اين عده محرم مىشود :

أول : خود زن كه أو را مادر رضاعى مىگويند .

دوم : شوهر زن كه شير مربوط به أو است ، وأو را پدر رضاعى گويند .

سوم : پدر ومادر آن زن ، هر چه بالا روند ، گرچه پدر ومادر رضاعى أو باشند .

چهارم : بچه هائى كه از آن زن به دنيا آمده اند يا در آينده به دنيا مىآيند .

پنجم : بچه هاى أولاد آن زن هر چه پائين روند ، چه از أولاد أو به دنيا آمده ، چه

أولاد أو آن بچه ها را شير داده باشند .

ششم : خواهر وبرادر آن زن گرچه رضاعى باشند ، يعنى به سبب شير خوردن

با آن زن خواهر وبرادر شده باشند .

هفتم : عمو وعمه آن زن گرچه رضاعى باشند .