مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٩

2 - زمين

شن يا ريگ هست ، اگر نجس شود با آب قليل نيز پاك مىگردد .

( مسأله 179 ) : زمين سنگ فرش وآجر فرش وزمين سختى كه آب در آن

فرو نمىرود ، اگر نجس شود با آب قليل هم پاك مىگردد ، ولى بايد آن قدر آب

روى آن بريزند كه جارى شود ، وغساله آن را هر بار با ظرف يا پارچه پاكى

بگيرند .

( مسأله 180 ) : اگر ظاهر سنگ نمك ومانند آن نجس شود ، با آب قليل هم

پاك مىشود .

( مسأله 181 ) : اگر از شكر نجس آب شده قند بسازند ودر آب كر يا

جارى بگذارند پاك نمىشود .

2 - زمين

( مسأله 182 ) : زمين با پنج شرط كف پا وته كفش را پاك مىكند :

أول : آن كه با راه رفتن بر زمين پا وكفش نجس شده باشد .

دوم : آن كه زمين پاك باشد .

سوم : آن كه خشك يا نمناكى كه به صورت گل در نيامده باشد .

چهارم : آن كه اگر عين نجس مانند خون وبول ، يا متنجس مانند گل نجسى كه

در كف پا وته كفش هست ، به سبب راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود .

پنجم : آن كه زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش يا شن وهر چه به طور

طبيعي از زمين شمرده شود ، باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف

پا وته كفش نجس پاك نمىشود .

( مسأله 183 ) : پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، به سبب راه رفتن روى

آسفالت وموزائيك وهر چه از معدن ساخته شده مانند قير وسيمان وآهك

وگچ ، وروى جائى كه با چوب فرش شده ، محل اشكال است .

( مسأله 184 ) : براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است به اندازه پانزده

ذراع دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين